zondag 30 december 2012

Het precieze gebruik 5141 - 5160

Een verheldering van belangrijke begrippen met raadgevingen van de auteur voor hun juiste gebruik (5141 - 5160)


5141. de wielersport: een lezersbrief: "Een troep dommekrachten die doping nemen om een halve dag op een fiets 200 km te rijden waarvan alleen de laatste 300 meter spannend zijn, voor mij hoeft dat idiote en overroepen volksbedrog niet".

5142. Johan Sanctorum: is helaas geen sanctuarium van de waarheid.

5143. een neologisme: "Ik pleit voor sukkelseks" (Goedele Liekens).

5144. het MAS: zeer modieus, want veel uitzicht, weinig inzicht.

5145. de zin van het onderwijs (met dank aan mijn vriend Raf):

Mascha Kaléko:

'Beim Abgang sprach der Lehrer von den Nöten
Der Jugend und vom ethischen Niveau -
Es hieß, wir sollten jetzt ins Leben treten.
Ich aber leider trat nur ins Büro'.

5146. een onsentimentele definitie van geluk: Mihaly Csikszentmihalyi is een van oorsprong Hongaarse psycholoog, die in de Verenigde Staten carrière maakte bij verschillende universiteiten. Zijn werk ging over concepten als geluk en creativiteit, met als belangrijkste resultaat het flow model. Hij schrijft dat mensen het gelukkigst zijn, wanneer ze in staat van opperste concentratie zijn en volledig opgaan in de activiteit of handeling waarmee ze bezig zijn. Dit kan plaatsvinden wanneer een persoon op de top van zijn kunnen (skill) werkt, en ook nog zeer uitdagend (challenge) is. In het flow-model van Csikszentmihalyi wordt de emotionele toestand weergegeven, waarin iemand zich kan bevinden gedurende het uitvoeren van een taak of activiteit. Dit gebeurt aan de hand van de twee factoren ´uitdaging´(challenge level) en ´vaardigheid´ (skill level), die tegen elkaar worden uitgezet. Van hieruit omschrijft hij acht emotionele gemoedstoestanden waarin iemand kan verkeren. Het tegenovergestelde van de eerder genoemde flow is apathie, of totale passiviteit. Er is nauwelijks interesse, motivatie, of emotionele activiteit, je bent gereduceerd tot een zombie.

5147. oud worden: de Japanner Jiroemon Kimura werd op vrijdag 28 december de oudste gedocumenteerde man ooit. Hij is geboren op 19 april 1897 en is de enig overgebleven man van voor 1900. Momenteel staat het leeftijdsrecord voor mannen nog op naam van Christian Mortensen, een Deense immigrant in de Verenigde Staten, die in 1998 overleed op de leeftijd van 115 jaar en 8 maanden. Kimura ligt momenteel in het ziekenhuis wegens een lichte uitdroging maar schijnt aan de beterende hand te zijn. De heer Kimura is al de oudste levende man sinds april 2011 en sinds vorige week is hij ook de oudste levende persoon ter wereld, na het overlijden van twee oudere vrouwen eerder deze maand in de Verenigde Staten. Het was alweer bijna zes jaar geleden dat de oudste persoon ter wereld een man was (vrouwen leven gemiddeld zo'n drie jaar langer dan mannen). Daarna hebben maar liefst tien vrouwen de titel `oudste persoon ter wereld' gedragen: het is geen titel waar je lang van kan genieten.

5148. de oorzaken van de Europese crisis: Peter Mertens (op de foto samen met E. Roemer): ‘Er is zelfs geen debat over de oorzaken van de crisis. Nochtans is de situatie zeer ernstig. In Griekenland is 57 procent van de jongeren werkloos. In Spanje 55 procent. Overal neemt de kloof tussen arm en rijk toe. We gaan ook naar een situatie waarin het hebben van een baan niet genoeg is om het einde van de maand te halen. Dat is allemaal een gevolg van een doorgedreven liberaal beleid. In de 18e eeuw was het adagium wie tegen de keizer is, is tegen Duitsland. Nu zegt de Europese Commissie: wie tegen ons is, is tegen Europa. Terwijl het precies andersom is. Zij die Europa kapot maken, zitten aan de top. Zij die het verdedigen, zijn diegenen die dat durven zeggen. Dit Europa is niet gesneden op de maat van de gewone man.’

5119. de oorzaken van de Griekse crisis: zopas lees ik in de krant dat een voormalige Griekse minister van Financiën (samen met een drietal verwanten) een verborgen depositorekening in Zwitserland heeft. In iedere tijd is het feit dat de elites verantwoordelijk zijn voor veel sociale ellende het grootste geheim en tegelijk het meest bewaakte taboe.

5120. de herverdelingsobsessie: nog eens Pierre Mertens: ‘Ik wil graag een populist zijn, als het wil zeggen dat je problemen op een begrijpbare manier kunt duiden. Ik erger me rot aan het jargon van de Chicago Boys. Het is de plicht van elke democraat om de economie terug te brengen tot wat er echt is. Caroline Ven van de Vlaamse werkgeversorganisatie VKW verwijt me dat ik lijd aan een problematische herverdelingsobsessie. Ze laat het klinken alsof het een ernstige ziekte is. Ik hoop in dat geval dat die ziekte ook besmettelijk is. Er is nu in heel Europa een herverdeling bezig, van inkomens uit arbeid naar inkomens uit kapitaal. Wij willen dat die trend stopt.’

5121. Mark Rutte: een omgekeerde Robin Hood: een man die steelt van de armen en geeft aan de rijken. Hij misbruikt de crisis, en daar moeten wij niet in trappen.

5122. hedendaagse antropologie: wie begrijpt waarom de gemiddelde mens weigert gedachten ernstig nemen waarin de kwaadaardigheid en de manifest aantoonbare slechte wil van hun leiders worden belicht, levert een aanzienlijke bijdrage aan de antropologie van vandaag.

5123. het verloren nut van verkiezingen: Luc Huyse: "Een wezenlijke problemen is dat de verkiezingen niet langer het hart van de democratie zijn. Ik weet wel dat politici verkiezingen nog altijd als hun hoogmis beschouwen. De kiezer, hopen zij, geven hen zo legitimiteit en macht. De media denken dat blijkbaar ook, vandaar dat ze zich in hun berichtgeving overmatig fixeren op verkiezingen. De kiezer ziet dat de keizers vaak naakt zijn . U wilde mij bijvoorbeeld vragen waarom burgemeesters als Louis Tobback en Patrick Janssens en voeg er gerust Stefaan De Clerck bij toch door de kiezer afgestraft werden, terwijl ze hoog scoorden bij enquêtes over hun beleid en in tevredenheidsindexen. Mijn antwoord is: omdat verkiezingen stilaan niet meer dienen om nog te belonen. De Franse socioloog Pierre Rosanvallon spreekt zelfs van dés-élections. Ik vertaal het als wegwerpverkiezingen. Kiezen dient vandaag bij velen om komaf te maken met wie geregeerd heeft".

5124. de rijkenbelasting in Frankrijk: het gaat hooguit over 2000 personen. Het feit dat de bedoelde belastingswet zo snel en dan nog via de hoogste regionen van het gerecht kan worden onderuitgehaald laat zien wie ook in dit zogenaamd democratisch land de baas is.

5125. twee soorten denken: al verscheidene keren wees ik op het onderscheid tussen theoretisch (of strikt wetenschappelijk) en strategisch denken (dat met argumenten een welbepaald doel wil verdedigen). De wetten van de eerste soort gelden niet voor de tweede, iets wat rationalisten niet willen of kunnen begrijpen. Een mooi voorbeeld van een strategisch denkmanoeuvre is het volgende: zoals de methodische twijfel van Descartes geen echte twijfel is, zo bestaat er iets als een methodische woede-uitval. Met een minimum aan middelen een maximum aan effect bereiken, bijvoorbeeld het binnendringen in het intussen bijna ondoordringbare bastion van de opiniepagina’s door een rel te creëren zonder tijd te verliezen met een moeilijk stuk, dat dan geweigerd wordt. Als je gedachten onmogelijk op het publieke forum kunnen worden 'gehoord' is zo'n strategische paukenslag op zijn plaats, vooral als je concurrenten en tegenstanders moeiteloos toegang hebben tot de media.

5126. niet iedereen is Napoleon: wie geen kanonnen heeft moet zich wel bedienen van argumenten.

5127. De Wevers vele petten: de Leuvense filosoof Lieven de Cauter (over wiens 'onbeleefde' taalgebruik' De Wever zich bij de rector beklaagde, een nauwelijks verholen bedreiging met broodroof die typisch is voor de agressieve denkstijl van deze burgemeester-in-bijberoep): "De Standaard heeft al bedankt voor het aanbod van een doortimmerd antwoord. Typisch. Terwijl u, naast de gebruikelijke (lees: ongewone) media-aandacht rond uw partij en uw persoon (als powerpoliticus, als Calimero, als separatist, als quizkampioen en als aanhanger van powerdiëten), ook nog een column hebt, en een waterval van opiniestukken mag publiceren, dan nog eens een essay over kunst (twee krantenpagina’s!) en vandaag alweer een opiniepagina en de voorpagina krijgt. Waar is de redactionele deontologie van De Standaard? Dat noem ik geen debatcultuur meer: de Standaard kan zich beter omdopen tot 'De Weverse Courant'. Dus bespaar ons die slachtofferrol tenminste. U hebt al veel te veel petten op. En nu nog die sjerp: straks gaat u echt struikelen!"

5128. postmodern: het is ondertussen een mode geworden de postmodernisten op te zadelen met alle zonden van de wereld. Dit is voor een deel terecht: hun onleesbare, vaag-literaire stijl, hun overdrijvingen en vooral hun weigering zich op een of ander punt (al was het maar voor een tijdje) vast te pinnen (zodat alle kritiek op henzelf en op allerlei laakbare toestanden al bij voorbaat onmogelijk wordt) is zeer ergerlijk. Aan de andere kant is het hun verdienste dat zij bepaalde inzichten van de eeuwenoude Tegenverlichting hebben bewaard, opnieuw voor het voetlicht gebracht en geradicaliseerd. Vergeten wij niet dat het de ideologie van de Verlichting is (of een gangbare interpretatie daarvan) die vele hedendaagse wantoestanden goedpraat en dus camoufleert en bestendigt.

5129. de belangrijkste tekst van dit jaar samengevat: Paul Verhaeghen: " Niet zo lang geleden werd de maatschappij bepaald door het samenspel tussen minstens vier dimensies: het politieke, het religieuze, het economische en het culturele – waarbij het politieke en het religieuze luik de doorslag gaven. Vandaag zijn al die dimensies verdwenen: politiekers zijn voer voor Geert Hoste, over de religie kunnen we best zwijgen en iedereen is kunstenaar. Er blijft maar één dominant discours meer over, met name het economische. Wij leven in een neoliberale samenleving waarin alles een product geworden is. Bovendien gaat dit gepaard met een koppeling aan de zogenaamde meritocratie, waarbij iedereen verantwoordelijk geacht wordt voor het eigen succes of de eigen mislukking – dit is de mythe van de self made man. Als je slaagt, heb je het aan jezelf te danken, als je mislukt ook en het belangrijkste criterium is winst en geld want het moet opbrengen, dat is de boodschap. Dit neoliberaal discours is dwingend aanwezig op alle mogelijke vlakken, het bepaalt niet alleen de economie, maar ook de zorgsector, het onderwijs, het onderzoek en ook de media. En zelfs daar stopt het niet: het neoliberalisme heeft ondertussen onze identiteit ingekleurd, waardoor het nagenoeg onzichtbaar geworden is".

5130. een van de oorzaken van het moderne populisme: nog eens Verhaeghen:" Een daling in autonomie en een groeiende afhankelijkheid van externe en bovendien steeds verschuivende normen veroorzaken wat de arbeidssocioloog Richard Sennett heel treffend een infantilisering van de werknemers noemt (Sennett, R. (2003). Respect in a World of Inequality, New York, London, Norton company, p.46). Volwassen mensen vertonen kinderlijke woedeaanvallen, zijn jaloers voor trivialiteiten, vertellen leugentjes om bestwil, deinzen vaak niet terug voor bedrog, en koesteren leedvermaak en kleinzielige wraakgevoelens. Ik interpreteer dit als gevolgen van een systeem dat mensen niet toelaat autonoom te denken en werken. Als je iemand behandelt als een klein kind, dan is de kans vrij groot dat hij zich zal gedragen als een klein kind".

vrijdag 28 december 2012

Wat ons boven het hoofd hangt ...

Een gebrek aan materialisme in de omgang met politiek

Veel meer dan culturele problemen (die vaak door allerlei politici als dekmantel worden gebruikt) zijn economische (en op dit moment vooral financiële) vraagstukken een bron van maatschappelijkle dreiging. Als een belangrijke staat zoals de USA financieel kopje onder gaat is er toch wat anders aan de hand dan dat de Vlaamse identiteit door de PS wordt ingedeukt.


De koninklijke Kersttoespraak


Het Vlaamse Calimerocomplex


Hugo Camps: "Schaamtelozer is dat De Wever in zijn verweer onze vorst ostentatief herinnerde aan zijn foute vader. Dat was pas jaren dertig!"



maandag 24 december 2012

Nieuwjaarsgedicht

OP ZOEK NAAR HET VERDWENEN LEVEN

Charles Ducal


Vroeger gluurde ik door de nieuwjaarskier

de toekomst in, vol verwachting, speurend

naar méér, naar aanwinst en verovering.

Half zou voller, krom rechter, dom slimmer

worden. De zomer was zeker, de lente in aantocht.

De weg liep vooruit, was verlicht.



Vandaag keer ik mijn rug naar die deur

en kijk terug, een brief in de hand.

Ik moet onderweg iets zijn kwijtgeraakt.

Iets wat in de brief is beloofd, toegewenst.

Beste medemens. Maar het is koud, zo koud

als mijn leven nog nooit heeft gekend.



Daarom ga ik naar het verdwenen postkantoor,

groet de verdwenen postbediende

en geef hem mijn brief. Daarna loop ik

het verdwenen treinstation binnen, groet

de afgedankte loketjuffrouw en koop een ticket

voor de verdwenen trein naar mijn bestemming.



Op het verlaten fabrieksterrein, midden

het verdwenen gehamer, gestamp en gefluit

roep ik de ontslagen arbeiders weer aan het werk.

Daarna ga ik liggen in het verdwenen middaguur

en geef mij over aan de verdwenen hartslag

van een gestolen zekerheid, een gestolen rust.



In de straten zoek ik de verdwenen som

waartoe ik behoren wil. Losse cijfers tellen zichzelf

en komen tekort. In afgebroken stemhokken

zoek ik de weggesmeten woede. Ik tracht

te begrijpen wie zichzelf in de voet schiet.

Wie richt de loop? Wie blijft buiten schot?



Thuis til ik de tv uit mijn hoofd. Waar hij gestaan

heeft ligt in het stof mijn verloren verbeelding.

Op zolder steekt achter verdwenen boeken

een vergeten megafoon. Wat daaruit zwijgt, zwijgt

zo versterkt dat ik het eindelijk weer hoor.

Ik sta voor de deur, duw ze open



en loop het nieuwe jaar in, op zoek

naar het verdwenen leven.

vrijdag 21 december 2012

Het precieze gebruik 5121 - 5140

Een verheldering van belangrijke begrippen met raadgevingen van de auteur voor hun juiste gebruik (5121 - 5140)

5121. waarom wij de wereld niet kunnen veranderen: Thomas Von der Dunk (zie foto): "Het antwoord is: omdat men dan voortdurend tegen machten aanloopt die bepaalde belangen vertegenwoordigen, die een 'objectieve' vertaling van onbaatzuchtige beginselen in de praktijk in de weg staan - ook omdat zo'n objectieve vertaling in de praktijk eigenlijk nauwelijks bestaat. En omdat men dan vaak aanloopt tegen kwade wil. Want daar ligt een niet minder cruciaal punt. Sommige optimistische organisaties verklaren de mens als een redelijk wezen te beschouwen. Wie naar Haren of Syrië kijkt, zal daarvan evenwel niet voetstoots overtuigd zijn".

5122. de feilbare wetenschap: wetenschap kan veel, maar – dat is anno 2012 wel duidelijk – ze kan niet alles. Nu eens vergt wetenschappelijk onderzoek meer tijd dan een gegeven noodsituatie kan bieden. Een ziekte als AIDS kan (voorlopig) wel worden vertraagd, maar niet worden genezen. Dan weer blijkt de oplossing voor het ene probleem de oorzaak van het volgende. De komst van antibiotica deed de gemiddelde levensverwachting van de mens spectaculair stijgen, maar zorgde ook voor zeldzaam resistente bacteriën. Tijdsdruk en ongewenste neveneffecten zijn twee pijnpunten van de huidige wetenschap.

5123. de laatste neologismen: de moderne afwentelingsmaatschappij; "Ik heb in Antwerpen een Di Rupooke gedaan'" (De Wever).

5124. De Fyra (1): de Fyra heeft niets te maken met verantwoordelijkheid, laat staan: goed bestuur. Dit zijn een hoop lolbroeken die ons een dure grap verkopen. Een mooi exemplum van de effecten van de in zoveel hogere kringen geprezen privatisering en van neoliberale hebzucht.

5125. de Fyra (2): in Brussel-Zuid deed zich een merkwaardig geval van poetic justice voor (een mooie variant van de justice immanence, waarover onze kardinaal het pleegt te hebben). Op een bord stond te lezen: deze trein is niet toegankelijk voor 'rijzigers'. Soms kan manke taal een mank vervoermiddel volledig vatten in taal.

5126. een waarlijk liberale burger: Europees commissaris van Handel Karel De Gucht heeft de Bijzondere Belastingsinspectie (BBI) een voorstel gedaan om de belastingszaak tegen hem te schikken. Dat schrijft De Tijd. Volgens de fiscus is er sprake van een "fraudedossier" waarbij het Open Vld-kopstuk belastingen zou hebben ontdoken op een aandelenwinst van meer dan 1,2 miljoen euro. De Gucht en zijn advocaat hebben steeds volgehouden dat de visie van de fiscus kant noch wal raakt. Toch ligt nu een voorstel op tafel om alsnog belastingen te betalen op de aandelentransactie uit 2005. Als het tot een akkoord komt, dan kan De Gucht een publieke rechtszaak over de affaire vermijden. De liberale politicus zou een belasting van enkele tienduizenden euro's willen betalen, zonder boete of belastingverhoging. Met een boete en belastingverhoging zou De Gucht wel eens tien keer meer moeten betalen dan wat hij zelf voorstelt.

5127. overbevolking: Dirk Draulans: "Als filosoof Etienne Vermeersch zijn kruistocht tegen de overbevolking verder wil zetten, zal hij zich op de andere kant van een levensloop moeten focussen: de zijne."

5128. gewoon pech: Benno Barnard: "U brengt de weinige jaren van uw miezerige leven in een tranendal door. Met een beetje pech komt u ter wereld in Somalië, of mogelijk trouwt u per ongeluk met Kristien Hemmerechts, die na uw dood een opvoering van uw gedichten door een toneelgezelschap verbiedt. Of u komt op uw wandeling met de hond de boosaardige trol Johan Sanctorum tegen, die alles zal doen om uw leven te verzuren, uit haat tegen uw bescheiden succes, uit haat tegen de Belgische entiteit, uit haat tegen Joden, uit haat tegen alles wat licht en vrolijk en geestig is".

5129. bestuurlijke overkill: Brussel wordt bestuurd door een minister president, vier ministers, drie staatssecretarissen met elk een uitgebreide hofhouding van kabinetsleden. Voorts is er nog een provincie-gouverneur, een vice-gouverneur, 19 burgemeesters, een 200-tal schepenen, 19 OCMW-voorzitters, en minstens drie assemblees: het parlement van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest, la Commission communautaire française [COCOF], de Vlaamse Gemeenschapscommissie [VGC].

5130. belastingen: Hugo Camps: "De Franse acteur Gérard Depardieu wil Belg worden. Hij heeft zijn paspoort ingeleverd en een huis gekocht in het Henegouwse Néchin. Een behoorlijk aantal Franse belastingvluchtelingen is hem daar in voorafgegaan. België als fiscaal paradijs? Hier toetert de N-VA dag en nacht over de belastingregering van Di Rupo. In de ondernemerswereld hoor je hetzelfde muziekje. Als ik Depardieu mag geloven, valt het best mee. De acteur had ook voor Zwitserland kunnen kiezen. Of voor Monaco".

5131. Hugo Camps: zijn stijl moge barok zijn, zijn ideeën zijn uitermate ter zake. Deze journalist is een van de laatsten die de waarheid kan, durft en mag neerschrijven. Elk van deze kwalificaties vergt een niet gering aantal talenten.

5132. Vande Lanotte: visionair kan je hem niet noemen, hij is misschien al te zeer een neoliberale loodgieter, maar hij is volgens mij de man die Electrabel op de knieën heeft gekregen, en dat is en was tot voor kort een hopeloze en onmogelijke te winnen zaak.

5133. een politieke hoogdag: de dag dat Reynders definitief ten onder gaat. Nu voert hij weer in het openbaar zijn beproefde totemdansen uit ten nadele van de Franse president die ook de rijken wat belastingen wil doen betalen. Jarenlang heeft hij ervoor gezorgd dat dat in ons land niet het geval kan zijn.

5134.de goddelijke Verhulst: weer eens Hugo Camps: " Het inzicht dat je belastingen ook deels aan jezelf en je naasten betaalt, wil niet echt doordringen. De vermeende ambiance van een roofoverval is onomkeerbaar. Nooit hoor je iemand zeggen dat belastingen ook een sociaal mechanisme zijn. Loopbrug naar het herverdelingsideaal zelfs. Het blijft treiterkunst van leprozen.Hulde aan Dimitri Verhulst: "Ik betaal graag belastingen." En hij is niet zo rijk als Depardieu".

5135. infantiel: op een fietstocht zag ik op een lokale kerstmarkt (de commercie is overal!) een affiche waarop een jonge knaap in een toestand van beaat geluk naar herten, sparren, rode sierballen en kerstmannen kijkt. Een beetje later zag ik een reclamepaneel voor 'Nijntje, de musical". Omdat wij op latere leeftijd die kinderlijke bewondering en dat onschuldige opgaan in een ongedeelde, zuivere emotie niet meer kunnen opbrengen, hoewel ons dat voortdurend wordt gevraagd, worden we al maar cynischer.

5136. ontspanningslectuur: het leven is er niet alleen om ervan te genieten. Evenmin is de literatuur er om aan de werkelijkheid te ontsnappen. Ze dient ons iets te leren, ons te wapenen in de strijd van het bestaan. Voor zijn romans doet Tom Wolfe bijvoorbeeld uitgebreid research. ‘Realisme is de reden dat mensen boeken lezen'.

5137. de waarheid: met de waarheid is het als met de literatuur. Als ze niet op een of andere wijze iets opbrengt, iets ter sprake brengt dat voor ons voordelig is wordt ze genegeerd.

5138. een verborgen liefde: Dirk Draulans schrijft dat de wereld onverschillig is voor het mensenbelang en voor dat van alle levende wezens. Hoewel deze juiste, maar vreselijke gedachte in onze cultuur nog niet ten volle is doordacht, toch merk ik dat deze auteur, wellicht onbewust en volledig ingedekt door de wetenschappelijke studie van de biologische evolutie, er zich van bedient om een andere, minder wetenschappelijke, veeleer esthetische houding te poneren: zelfs als alle levende wezens (in hoofdzaak door de schuld van de mens) dood zullen zijn blijft de daarvoor totaal onverschillige natuur telkens opnieuw haar prachtige danspassen uitvoeren. Ik proef daarin een onnodige bewondering voor de natuur en haar van het mensenlot losgezongen kunsten, een lichtjes destructieve solidariteit die volgens de Amerikaanse filosoof R. Rorty, eerder naar de mensen dan naar levensloze voorwerpen of standen van zaken dient uit te gaan. Als wij dood zijn en de natuur voor altijd onverschillig, dan heeft die houding van esthetische verwondering geen zin. Voor al het menselijke is de natuur geen model, veeleer het tegendeel.

5139. de ondergang van de wereld: het veelvuldig voorkomende geloof daarin betekent dat het oude adagium 'we zijn omsingeld door idioten' nog steeds onveranderd geldt. Maar een vluchtige blik op de ochtendkrant, de kennis van het ronduit onbegrijpelijke stemgedrag van grote groepen mensen en hun voorliefde voor de platste TV-progamma's illustreren de waarheid daarvan evenzeer.

5140. narcisme: alle vormen van narcisme bestaan in een poging om greep te krijgen op manieren om voor zichzelf en de zijnen het geluk ten volle te verwezenlijken. Hier betrappen we een voor onze tijd fundamenteel bijgeloof: het is mogelijk (en nog meer, het is de zin van het leven) om het geluk te omarmen. De psychiater Dirk De Wachter beweert daarentegen dat we moeten leren een beetje ongelukkig te zijn. Het leven is niet alleen leuk. Wie een beetje nadenkt en wat om zich heen kijkt weet dat het vaak een tragedie is.


vrijdag 7 december 2012

Het precieze gebruik 5101 - 5120

Een verheldering van belangrijke begrippen met raadgevingen van de auteur voor hun juiste gebruik (5101 - 5120)

5101. de mensenrechten als ficties: Benedikt Bogaert in een lezersbrief: "De multiculturalist brengt de ander slechts onder in de eigen toeristische blik, aanvaardbaar voor zover hij past binnen de eigen mensenrechten. Rechts ziet de ander als een bedreiging van diezelfde mensenrechten. Kwestie is dat de mensenrechten een fictie zijn, postpolitieke hallucinatie, disfunctioneel zelfbedrog. De geest openen is dit loslaten en een nieuwe verlichting betreden". Bogaert lijkt te vergeten dat ficties heel functioneel kunnen zijn en niet kunnen worden gemist in ons geestelijke en sociale leven.

5102. de belastingsparadox: Marc Hooghe in DM: "Er zit een vreemde paradox in de houding van de vele belangengroepen die ons land rijk is. Aan de ene kant wordt men het niet moe telkens te herhalen dat we geconfronteerd worden met een economische tsunami en dat nu echt wel structurele maatregelen noodzakelijk zijn. Aan de andere kant gaat men gewoon door met het eten uit de staatsruif, alsof er helemaal niets aan de hand is. De regering heeft nu een aantal bescheiden maatregelen genomen, en toch doet men doorschemeren dat ons land geregeerd wordt door een junta van marxistische cultuurbarbaren. Van twee dingen één: ofwel gaat deze regering niet ver genoeg, ofwel overdrijft ze in de besparingsdrift. Maar je kunt niet beide verwijten tegelijk maken".

5103. belastingen: er is een plezier in het feit dat je ze mag en kunt betalen.

5104. de laatste neologismen: homonegativiteit; Goebbels, de bok van Babelsberg en tevens een virtuoos in de zelfpropaganda; even contradictoir als een verkoopsaverse consument.

5105. de verkooplust van de Standaard: op dezelfde pagina waarop Tom Lanoye een striemende aanklacht tegen De Wever en zijn versleten ideeën neerschrijft staat op de rechterzijde een column van de genoemde burgemeester-in-bijberoep. Het motief van deze juxtapositie is helaas louter commercieel.

5106. linkse troost: het is voorzeker een troost voor iedere alleengelaten, moegetergde linkse intellectueel dat zowel Geert van Istendael als Tom Lanoye (zie foto)in twee opeenvolgende dagen een goed georganiseerd, luidrommelend kanonvuur afvuurden op de rechtsen-van-dienst en in het bijzonder op de De Wever, die zichzelf verheerlijkende mandarijn van de sociale afbraak.

5107. schijnpolitiek: veel van wat De Wever aan politieke vernieuwing beloofde treedt hij in Antwerpen op dit moment met voeten: lange formatiegesprekken, geheimzinnige kamertjes en een totaal gebrek aan transparantie.

5108. hoe allochtonen hier overleven: Fikry El Azzouzi in DM :"Sorry voor de hangjongeren. Sorry voor de bankencrisis. Sorry voor je aambeien. Sorry voor het uitsterven van de dodo. Sorry voor de klimaatverandering. Waarschijnlijk hebben we daar geen schuld aan, maar toch sorry. Sorry omdat we het Nederlands verrijken. Sorry dat we enkel nuttig zijn voor de oplagen van kranten. Sorry dat ik honderd keer na elkaar kan opdrukken. Sorry voor de hoofddoek. Sorry voor de Arabische Lente. Sorry omdat we besneden zijn. Sorry dat ik dit heb geschreven. Sorry omdat door ons Filip Dewinter een reden van bestaan heeft. Sorry, sorry, sorry".

5109. de SP.a wil opnieuw links worden: de vraag daarbij is of men het eens kan worden over wat de term ‘links’ betekent. Als we de identiteitskaart van twee regeringspartijen volgen dan rijmt ‘socialisme’ overigens ook met een meerjarige miljardenbesparing waarvan het overgrote deel bij de werkende bevolking terecht komt en met lamlendigheid jegens multinationals die hun engagementen niet nakomen. Niet echt een beleid dat de achterban van de linkerzijde kan plezieren. Zowel ‘socialisme’ als ‘links’ rijmen normaliter met sociale rechtvaardigheid, solidariteit én maatschappelijk verandering in positieve zin. Ik wantrouw dan ook het weinig elegante gedaas van de huidige SP.a-partijvoorzitter die, als hij wat meer links was, zich erover zou schamen dat hij slechts groot werd in de partij omdat hij per toeval uit de broek van zijn vader werd geschud.

5110. de beslissingsmacht van onze regering: de graad ervan bepaalt de zinvolheid van de democratie en de validiteit van de verkiezingen. Daarover Stephen Bouquin in DM: "De lijst van niet verkozen machten die vandaag een vetorecht uitoefenen naast de instellingen van de vertegenwoordigende democratie is indrukwekkend:
1) de financiële markten chanteren de overheid met een ratingverlaging wat een rentestijging zal veroorzaken waardoor de kostprijs van schuldaflossing zienderogen stijgt. Ze hebben de democratie bij de beurs genomen…
2) De Europese Commissie legt een begrotingstraject op, en dreigt met sancties. Na de goedkeuring van het begrotingspact zal de ‘gouden regel’ van maximum 0,5% begrotingstekort in voege treden. De verkozen assemblée’s van de lidstaten van de Europese Unie verliezen de facto de bevoegdheid om nog over begroting te delibereren. De democratie verliest opnieuw.
3) Patronale organisaties zoals VOKA en VBO hanteren een veto-recht bij het opstellen van de sociaaleconomische agenda. Alles wat voor hen onbespreekbaar is verdwijnt van de tafel, of het nu de groep van tien is of het begrotingsconclaaf. Het volk en haar vertegenwoordigers mogen enkel binnen bepaalde limieten handelen. De macht van het getal wijkt voor de macht van het geld".

5111. links: boze briefschrijvers en medewerkers aan allerlei fora lijken de SP.a en een waarlijk linkse politiek met elkaar te verwarren. Als er meer hele, halve of driekwart armen zijn dan rijken, dan is de hulp voor de armen een vorm van linkse politiek. Als er meer loontrekkenden zijn dan renteniers dan is de bescherming van de eersten dat eveneens. Als een dergelijke politiek door een veto van een of andere minderheidsgroep wordt verstoord, dan is dat een typisch rechtse, dit wil zeggen een ondemocratische en bovendien een onbarmhartige wijze van doen.

5112. de intellectuelen: Benno Barnard in Knack: "De meeste intellectuelen verplaatsen zich op enkele stokpaarden, waarvan de Maakbaarheidsideologie en de Klimaatpaniek de bekendste zijn. Die ideeën hebben een christelijke pedigree: ze vervangen de Stad Gods, respectievelijk de Ruiters van de Apocalyps – want ook de notie van de 'kapotmaakbaarheid' behoort tot de zelfoverschatting van de mens".

5113. het belang van de dialectiek: Jef Turf in zijn memoires: "Ik heb in 2010 voor N-VA gestemd, en zal dat nog doen wanneer de huidige chaos uitloopt op nieuwe verkiezingen. Maar eens in een zelfstandig Vlaanderen zal ik, zoals altijd, de strijd helpen voeren voor een sociaal, democratisch Vlaanderen, en wellicht tegen de N-VA. Het is het onbegrip voor deze dialectiek die vele linksen in Vlaanderen hindert en hen belet de rol te spelen die eigen zou moeten zijn aan de linkerzijde, en die hen linkt aan de oude, rechtse belgicistische belangen.’

5114. een heer van stand: plotseling hoorde ik Hugo Camps sierlijk en tegelijk diepzinnig peroreren in 'Reyers laat'. "Sport is bij bepaling romantisch. Als ik als prostraatmens toch terugverlang naar de betere tijden van vroeger ben ik niet zo abnormaal". Wat een heer van stand! Wat een moedige, tegen de wind in wapperende en overigens zeer terechte opvattingen! Als deze gedistingeerde brombeer in Engeland werkzaam was, werd hij spoedig een door iedereen gekoesterd nationaal monument.

5115. over het NV-A: Tom Lanoye: ‘Ik ken geen club ter wereld die zich zo beroept op de eigen taal en cultuur en die de dragers ervan zo categorisch belastert en verdacht maakt. Bij voorbaat en categorisch.'

5116. de stervende vakbonden: Geert van Istendael: "De Belgische vakbonden zijn er nog. Ze tellen vandaag op z'n minst drie miljoen leden. Ze zijn veel dieper verankerd dan in om het even welk buurland. Het verhaal over de erosie van de vakbonden hoor ik al tientallen jaren. Ondertussen laten de cijfers net het omgekeerde zien."

5117. het kleine ik: Van Istendael begrijpt niet waarom de mensen vaak tegen hun eigen belang stemmen. Ik denk dat dit verschijnsel te verklaren is door hun natuurlijke kleinheid (die ook een beperkte cognitieve horizon met zich meebrengt), een kleinheid die alleen met veel moeite en slechts in zeer gunstige omstandigheden enigszins (maar nooit definitief) kan worden overwonnen. Rationalisten en andere aanhangers van de maakbaarheidsidee en van de vooruitgang maken zich niet echt een voorstelling van de diepte van onze menselijke beperktheid.

5118. de pure wetenschap: dat zeer vele wetenschapslui zich verkopen aan de meest biedende is ouwe koek. Dat die zeer onfrisse situatie stilaan een noodzakelijke mogelijkheidsvoorwaarde voor de wetenschapsbeoefening wordt is geen goed nieuws. Het Amerikaanse Hooggerechtshof heeft aangekondigd dat het een uitspraak gaat doen over de vraag of wetenschappers en bedrijven een patent kunnen nemen op menselijke genen. Een dergelijke uitspraak heeft niet alleen verstrekkende gevolgen voor medische onderzoeken maar ook voor de toekomst van de mensheid. Menselijke genen die in zich het geheim van het leven dragen, mogen niet gepatenteerd worden en gebruikt voor commercieel gewin. Dat is de positie van heel wat ethici en wetenschappers. Daartegenover staat de stelling van bedrijven en medische onderzoeksinstellingen dat de resultaten van jarenlange en dure onderzoeken ook betaald moeten worden en moeten leiden tot winst. Volgens hen is dat de belangrijkste drijfveer van commercieel medisch onderzoek en de enige manier om vooruitgang te boeken in de wetenschap.

5119. de Stapelwetenschap: binnen de humanitas wordt veel schade aangericht door een overtrokken, op wetenschapsnijd gebaseerd empirisme. Een wat minder krampachtige durf om over brede stukken van het vakgebied te speculeren is daarvoor de remedie.

5120. de sociale verworvenheden van vroeger: de vraag is niet of we die nog langer kunnen betalen. De vraag is of we die nog willen betalen.

maandag 3 december 2012

Nieuwjaarswensen 2013

Nieuwjaarswensen 2013

Voor het volgende jaar wens ik al mijn lezers een tegendraadse deugd toe: de moed om het platte en erg perfide eenheidsdenken in de politiek, de wetenschap en de cultuur van zich af te duwen. Zonder dat we het beseffen neemt dit van overal opdoemende, door de commercie en het eigenbelang van vele dominante groepen gedicteerde soort van denken bezit van ons: het structureert onze ziel omdat het de taal naar haar doelstellingen organiseert, het geeft vorm aan ons morele leven omdat het een onverantwoorde waardenhiërarchie doet heersen tot in de verste uithoeken van ons sociale en geestelijke bestaan.

Ik wens iedere nadenkende mens in het bijzonder de moed om nu en dan consequent te handelen: moge hij op zijn minst eenmaal weigeren een boek te lezen dat in een of andere hitlijst staat, moge hij op een dag een uiterst succesvolle expert minachtend de rug toekeren en niet bij voorbaat geloof hechten aan de vertegenwoordigers van het VOKA of het UNIZO met dat ranzige meel in hun muil, moge hij bij gelegenheid in het openbaar spotten met de pretenties van leasende autobezitters, al te ronde gourmands, de kopers van dure designmeubelen of de vunzige beweringen van rechtse economen.

Ik wens hem iets nog veel moeilijkers toe: moge hij naast de prestaties van het hoofd ook en vooral die van het hart waarderen, de armen in hun waardigheid erkennen en de zwakken de eer geven die hun enige sieraad is.

Want slechts wie concreet de poveren, de warmen en de liefdevollen omhoogtilt en de predikers van het ressentiment of die van een onbarmhartige Waarheid zonder aarzelen een donkere doek over het hoofd gooit staat in de traditie van het beste uit het Westen.

zondag 2 december 2012

Het precieze gebruik 5081 - 50100

Een verheldering van belangrijke begrippen met raadgevingen van de auteur voor hun juiste gebruik (5081 - 5100)

5081. framing: wat er eigenlijk gebeurt bij het manipuleren van de denkwijzen van mensen is het vastzetten van het perspectief waarmee zij tegen een maatschappelijk thema aankijken. Het feit alleen al dat onze gevoelens en onze verbeelding veel sterker zijn dan onze rationaliteit voorziet allerlei manipulators van een heel arsenaal aan overtuigende trucs. Het beruchte 'buikgevoel' (zeg maar de wazige optelsom van een bepaald gevoelstimbre en de nauwelijks bewust waargenomen kleur van de daarbij horende voorstellingen) is de norm waarmee de leefwereldmens meet of een gepresenteerde mening bij hem past of voor hem waar is.

5082. respect voor politici: Jeremy Paxman: "De mate van respect tussen journalist en politicus moet gelijk zijn aan die tussen hond en lantaarnpaal". Maar als iemand iets van een politicus te weten wil komen zal hij met hem moeten praten. En met hem praten vooronderstelt een constellatie waarbinnen dat wordt toegestaan en waarbinnen het gesprek zich een tijdje kan continueren. En daar ligt dan weer het gevaar voor mediapolitieke verstrengeling op de loer.

5083. de laatste neologismen: het ontslag als een overdrachtelijke brandstapel; de wetenschapsnijd in de geleerde humanitas.

5084. complottheorieën: Binnert de Beaufort in DGA: "Wellicht is het mensen eigen om ‘grotere’ verklaringen te willen zoeken voor traumatische gebeurtenissen die zowel henzelf als de samenleving als geheel raken. Het simpele feit dat er een aanslag is gepleegd door een groep mensen of door een eenling voldoet niet, want is eigenlijk veel te plat naast de verbijstering en wanhoop van hen die achterblijven. Fortuyn werd vermoord door een humorloze dierenactivist, Van Gogh door een niet al te snuggere moslimfundamentalist. De complottheorie schept ook orde in oververhitte breinen. Niet zelden zijn het bovenmatig intelligente mensen die zich tot complottheorieën bekeren. De willekeur van de geschiedenis wordt betekenisvol wanneer je alle puzzelstukjes op de juiste plaats kunt leggen, wanneer je de bouwstenen van de macht tot op de vierkante centimeter kunt ontleden. De complottheorie als een wiskundig raamwerk waarin de geschiedenis ‘kloppend’ wordt gemaakt. Dat gebeurde ook met 9/11, een van de meest traumatische gebeurtenissen uit zowel de Amerikaanse als de wereldgeschiedenis. De aanslag bracht vooral in Amerika een hausse aan complottheorieën teweeg, zowel ter linker- als ter rechterzijde. De linkse journalist Michael Moore – die enkele vrienden verloor die in de Twin Towers werkten – baseerde er zijn documentaire Fahrenheit 9/11 op waarin hij een warboel van losstaande feitjes aan elkaar knutselde tot een bouwwerk van logica: president George Bush zat zelf achter de aanslag om een oorlog met Irak te kunnen legitimeren".

5085. de intellectueel: deze zogenaamde vrije geest heeft de inborst van een huisknecht. Dienen is wat hij het liefst doet. In het beste geval omzwachtelt hij zijn in zijn eigen ogen verachtelijke serviliteit met modieuze woorden en moraliserende redeneringen.

5086. collectief egoïsme: Catalonië, Vlaanderen, Noord-Italië … al deze rijke delen van eerder arme staten willen hun beurs beschermen en daarom streven zij ernaar zich af te scheiden van het verpauperde gedeelte van hun land. Er zijn vele factoren die deze nadrukkelijk egoïstische, weinig barmhartige attitude kunnen verklaren, maar één ervan is de volgende: ondanks het eeuwenoude christendom, ondanks het humanisme en ondanks de naar het schijnt overal werkzame kracht van de Verlichting staat het onloochenbare feit van dat collectieve egoïsme voor ons. De Kerk kan men veel verwijten (en dat doe ik ook), maar tot voor kort slaagde zij erin iedere dag of op zijn minst iedere week een grote groep gelovigen te onderrichten in de noodzaak en de technieken van de naastenliefde. Is er ook maar één type van gezagsdrager die dat de dag van vandaag ook maar enigszins van zichzelf kan zeggen?

5087. de neutraliteit van gegeven middelen: een hamer kan worden gebruikt om iemand te doden of om een nagel in timmerhout te slaan. Onze morele behoeften hebben iets van een werktuig: het is ons door de evolutie gegeven en we kunnen er twee richtingen mee uit. Het woord 'moreel' mag men niet al te eenzijdig een positieve gevoelswaarde geven. Onze (op dit moment vergeten) wil om onszelf op te offeren, ons verlangen onvoorwaardelijk een zaak te dienen die veel groter is dan onszelf, onze (op dit moment zelfs als lachwekkend voorkomende) begeerte om pijn te lijden en ons te harden in het belang van de groep of van een of andere toekomst, al die gegevenheden kunnen ten goede of ten kwade worden gebruikt. Geen wonder dat vele passages in Hitlers toespraken zo 'moreel' van toon zijn.

5088. de Lance Armstrong affaire (zie foto): deze affaire illustreert zeer treffend dat het verlangen om zich ongegeneerd, zonder beperkingen van de ratio over te geven aan een door iedereen bewonderde held veel sterker is dan het inzicht dat het hier gaat om een boef. Wie echter in ieder geval de ratio wil laten triomferen schaft daarmee ook een bron af van de moraal.

5089. de moraal en de ratio: als wat ik in nr. 5088 schreef het enigszins waar is dan kan worden onderzocht of de moraliteit op die maatschappelijke terreinen waar de ratio duidelijk prevaleert spoedig achteruitgaat. Dit is een moeilijke zaak omdat er heel wat levensterreinen zijn waar de ratio in theorie overheerst, maar niet in de praktijk. Toch komt het mij voor dat er heel wat voorbeelden te vinden zijn waaruit blijkt dat het morele leven verslapt op het moment dat het sterke, geformaliseerde denken aan suprematie heeft gewonnen.

5090. Gandhi: "De Westerse beschaving? Dat is een goed idee!".

5092.het belang van de biologie: zeg op de dag van je veertigste verjaardag tegen je steeds maar uitzettende en zeurige vrouw: "Omdat is gebleken dat ook apen een midlife crisis hebben is daarmee het bewijs geleverd dat ik in ieder geval geen aap ben."

5093. mens erger je niet: Francis Vermeiren (Open VLD) was mede-verantwoordelijk voor de ondergang van de Gemeentelijke Holding (kostprijs voor de belastingbetaler 800 miljoen euro) en hij deed niets om de uitgroei van Dexia tot een gokmonster te stoppen. Als beloning krijgt hij, nu hij afscheid neemt als senator, daarvoor 522.500 euro. "Maar dat is toch helemaal niet veel!", zei hij zichzelf verontschuldigend.

5094. onze verschrikkelijke loonlast: de overheid investeerde zich de vorige decennia suf aan het voorzien van infrastructuur en dienstverlening met het oog op onze economie. Ze treedt op als overijverig rampenfonds voor hondsdolle banken, betaalt zich blauw aan impulsprogramma’s voor de economie en voorziet bovendien in een weelde aan aftrekposten en achterpoortjes.Dat creëerde inderdaad een torenhoge staatsschuld. Een topzware hypotheek op de volgende generaties. Ford Genk ging toch dicht, ondanks de 8 miljard winst en 54 miljoen aan subsidies van de Vlaamse regering. Dat zou dan aan de ‘loonlast’ gelegen hebben?

5095. een retorische truc: Di Rupo, bijvoorbeeld, wordt afgemeten aan een naïef ideaalbeeld van een regering die nergens bestaat. Zulke ideaalbeelden zijn (overigens voor het begrip en het handelen noodzakelijke) ficties, imaginaire uitvergrotingen van de beperkte, altijd onafgewerkte en de voorlopige projecten die ons gegeven zijn. Zo gaat het ook met morele categorieën en met de definities van belangrijke begrippen.

5096. de gehate vakbonden: Eric Van Zele, CEO van Barco (!): 'Met de vakbond heb ik nog nooit in mijn leven last gehad. Al dat gezeur over die vakbonden. Als je komt saneren, schaf dan het dividend, de bonussen en je chauffeur af, dan heb je geen problemen met hen.'

5097. de last van het seksuele: Benno Barnard: "Veel erger dan de weemoed na de zaadlozing is de dwangmatigheid van de hofmakerij, de tristia ante coïtum."

5098. troost: in Vilvoorde zag ik een kerk, met de volgende tekst op de ingangspoort: 'Nood zoekt troost." Omdat wij allen de bezitter zijn van een klein ik zitten we zowat altijd in nood en zoeken we dus altijd op een of andere wijze naar troost. Maar volgens de dichter Konstantin Wecker lukt dat helaas al te vaak niet (met dank aan mijn vriend Raf):

Ich werd alt.
Und nur so aus alter Gewohnheit
dreh ich mich nach den Mädchen um.
Ich schau ihnen tief in die Augen.
Doch sie schaun um meine herum.

5099. Knack: de halvelings linksen, de min of meer oprechten zijn eruit. Het blad is nu verworden tot een clubblad voor de NVA en een slechtklinkende roeptrechter voor het VOKA en het UNIZO. Deze evolutie werpt licht op de (verschrikkelijke) dingen die gaan komen.

5100. de zuivere wetenschap: de zuivere wetenschap is een mythe. Zij bestaat niet omdat wie het huis van de kennis bewoont een trotse, rechtoplopende aap is, die zichzelf heel hoog schat, vasthoudt aan oude ideeën, uit is op geld en macht en om zes uur naar huis moet voor het eten. Wetenschappers zijn net mensen en mensen zijn niet de meest betrouwbare figuren als het gaat om het vergaren van kennis.

vrijdag 30 november 2012

De nieuwe bijbel


Het verderfelijkste boek in de vorige eeuw

Filosofe Ayn Rand schreef in 1957, dus voor het kapitalisme finaal aan een surplus aan eigenwaan vastdraaide, een heroïsche roman over de managers: 'Atlas Shrugged'.Daarmee celebreerde ze de waarden die later het neoliberalisme zouden typeren.





De verbeelding aan de macht


Onze toekomst


Als we met zijn allen zowat 20 procent verarmen is veel mogelijk ...


donderdag 29 november 2012

Een waarheid die gewild verzwegen wordt


De (w)armste president ter wereld
De Morgen, 29/11/12

Jeroen Olyslaegers is schrijver. Zijn column verschijnt elke donderdag in De Morgen.
De levensvisie in het volgend artikel komt overeen met wat Diderot met de Verlichting trachtte bereiken. Die boodschap is voor velen nog steeds scandaleus, vooral voor de zogenaamde 'verlichte' rationalisten, die ondertussen helaas de partij van de winstmakers hebben gekozen.


Ik hoor nu al sommigen onder u, o lezers, lachen. Wat heeft die mens geblowd?

Alles zal worden onthuld, o lezer. Het is gewoon een kwestie van tijd. Ooit al veel over Uruguay gehoord? Het land telt nauwelijks meer dan drie miljoen inwoners. Als een pijnappelklier zit het geprangd tussen de giganten Brazilië en Argentinië. En ja, in zijn geschiedenis vind je de typisch Latijns-Amerikaanse onrust terug van revoluties, dictators en ander tuig. Maar dat valt de laatste tijd zeer goed mee. In 2010 bleek zijn bevolking het meest tevreden over de werking van zijn democratie. Dat heeft vermoedelijk met zijn president te maken: een oudere boer en bloemenkweker die luistert naar de naam José Mujica.

Eergisteren is de internationale klimaattop in Doha van start gegaan. Deze week stuurde iemand me een link door van een toespraak die de president van Uruguay gaf in Rio afgelopen zomer. Na die toespraak weet ik één ding en koester ik één verzoek. Ik weet dat ik een van relevantste toespraken ooit heb gezien. En mijn verzoek is simpel. Zou iemand van de ambassade van Uruguay uit naam van deze bescheiden schrijver El Presidente vriendelijk en met het grootste respect willen uitnodigen om exact dezelfde toespraak opnieuw te geven in Doha?

Mujica heeft het in zijn toespraak over geluk. Hij meet het af ten opzichte van tijd en overschouwt ieders levensboog; keihard werken, met heel wat geluk veel verdienen en wat dan? Hij heeft grote vragen over de waanzin van de groei. Deze president heeft het niet op markten begrepen. Hij zegt dat ze niet in dienst staan van de mens, maar dat het omgekeerde geldt. Daaraan koppelt hij het nu compleet apocalyptische probleem van de klimaatopwarming. Hij zegt dat het geen ecologisch probleem is, maar een politiek probleem. Met politiek bedoelt hij: mentaliteit. Zelden, nee: nog nooit, heb ik een politicus met zo veel morele autoriteit horen praten over een langetermijnvisie. En steeds weer begint hij over wat mensen echt bindt: het streven naar geluk in plaats van winst.

Hij zegt dat de vooruitgang in dienst moet staan van geluk, van liefde op aarde, van relaties tussen mensen onderling, zorgen voor kinderen, vriendschap en basisvoorzieningen. Wanneer we vechten voor het milieu, aldus Mujica, moeten we beseffen dat het eerste element van dat milieu menselijk geluk heet.

Ik hoor nu al een paar mensen onder u, o lezers, lachen. Iemand zal vragen: wat heeft die mens geblowd? Dat treft. Uruguay heeft onder het beleid van deze mens marihuana gelegaliseerd om van de drugsbaronnen af te geraken. Dat schijnt nog te lukken ook. Sommigen onder u zullen misschien ietwat vertwijfeld op zoek gaan naar de mens zijn antecedenten. En ja hoor, hij is ooit een guerrillero geweest. Vijftien jaar heeft hij in de gevangenis doorgebracht. Zie je wel, hoor ik hier en daar kraaien. Een linkse zot met bloed op zijn handen. Want ja, we zijn niet gewoon dat iemand zoiets zegt en zich nog steeds president mag noemen. We vermoeden immer een verborgen agenda, want zo zit de wereld toch in elkaar? Fuck de boodschap, laat ons de boodschapper eens onder de loep nemen. Weet dan dit: president José Mujica staat 90 procent van zijn loon af aan liefdadigheid. Ze noemen hem 'de armste president van de wereld'. Zijn toespraak in Rio vind je terug op YouTube.

zaterdag 24 november 2012

Het precieze gebruik 5061 - 5080

Een verheldering van belangrijke begrippen met raadgevingen van de auteur voor hun juiste gebruik (5061 - 5080)

5061. grote leiders: Hugo Camps in De Morgen: "Grote leiders consumeren hun triomf niet. Niet met het aplomb van: l'Etat, c'est moi. Niet met een formateursnota die vernederend is voor de oude heerser. Bij Bart De Wever lijkt het of hij bij iedere handreiking alleen zichzelf een hand geeft. De tegenstander in de ogen kijken - ook niet echt".

5062. journalistieke objectiviteit: de werkelijkheid wordt inderdaad geboren in de verschillende wijzen waarop mensen ze interpreteren. Politici, journalisten en andere belanghebbende doen nochtans voordurend een beroep op een vaste, zogenaamd aan alle spreken voorafgaande realiteit die hun beweringen van een stevig fundament zouden voorzien. Als het gaat over menselijke zaken (en niet over puur natuurlijke objecten, standen van zaken of bewegingen) is dat een doorwerkend, ouderwets restant van ons verlangen naar een alles grondende metafysica die de filosofie intussen al decennia heeft afgeschaft. Journalistieke objectiviteit, aldus Frank van Vree in de DGA, zou daarom niet moeten worden opgevat als een eigenschap of kwaliteit van het journalistieke eindproduct – het nieuwsbericht, de reportage, de documentaire – maar van de werkwijze van de media. Objectiviteit als methode – daar gaat het om: het zoeken naar gevarieerde bronnen, het checken en analyseren daarvan, het uitfilteren van persoonlijke elementen en opvattingen (of deze expliciet benoemen), het nadenken over het krachtenveld waarin men opereert, het zoeken naar evenwicht in de presentatievormen. Juist in dat streven – het is hier al eerder gezegd – ligt het bestaansrecht van de journalistiek en dat is wat het publiek in laatste instantie van haar verwacht.

5063. de laatste neologismen: als de jonge De Croo lacht, een soort winterzonnetje in de mondhoeken (H. Camps); Haagse kluitjesjournalistiek; de Pauw-en-Wittemanisering van het nieuws; GAS: een geheel Absurd/Arglistig/Asociaal Systeem; Benno Barnard over een tekening van de hond van Anne Bronte: "Hij is een en al onweerstaanbare opgewekte hersenloosheid; het verlangen van de wolf naar prooi is als hooibroei in hem aanwezig, maar na tienduizend jaar tot speelsheid gedomesticeerd"; twitter als een bewijs voor het bestaan van een digitaal lompenproletariaat.

5064. politieke ethiek in Antwerpen (zie foto): Rik Torfs: " Ik mis vandaag "essentiële politieke ethiek. Er is minimale geloofwaardigheid nodig. Er zijn grenzen aan de flexibiliteit. Laten we ons houden aan ons gegeven woord en betrouwbaar blijven. Dat is een essentiële eis in de politiek".

5065. CV&d: maakt eerst het monster groot en blaast het vervolgens op tot het in 2014 met zijn machtige tentakels de staat zal versmachten. Als alle katten in het nauw zijn de Tseven tegenwoordig bijzonder gevaarlijk.

5066. de nieuwe begroting: velen betalen, maar de zeer belangrijken niet.

5067. de besnijdenis en onze grondwet: juridisch gezien gaat het debat over drie principes uit de grondwet waaraan onmogelijk tegelijk kon worden voldaan. Het gaat om de vrijheid van godsdienst, het recht op lichamelijke integriteit en de vrijheid van ouders om hun kinderen naar eigen inzicht op te voeden. Welk standpunt men ook inneemt telkens sneuvelt op zijn minst één van die drie principes. Het resultaat is meestal dat de lichamelijke integriteit het aflegt tegen geloof en gezin.

5068. het gedrag van de NV-A: een geïnspireerde Di Rupo in de Kamer: "De N-VA en Bart De Wever hadden constructief kunnen zijn, maar zijn destructief. Ze zien overal problemen, maar lossen niets op. Ik wil de puntjes op de i zetten. Tijdens de (vroegere regerings)onderhandelingen heeft hij nooit gesuggereerd om naar de sociaal-economische thema's over te schakelen, maar moesten eerst BHV en de institutionele hervormingen worden opgelost. Nu komen zeggen dat we te laat zijn, is hallucinant."

5068. wat men verdient in Europa: in totaal werken 55.000 personeelsleden voor de Europese instellingen, waarvan 10.000 contractuelen. 58% van de ambtenaren werkt in Brussel. De Europese Commissie heeft veruit de meeste personeelsleden in dienst: 33.033 om precies te zijn. Een contractuele medewerker verdient minimaal 1.847 en maximaal 6.599 euro bruto per maand. Voor de Europese ambtenaren zijn er zestien salarisschalen. In de laagste schaal, waar bijvoorbeeld bodes en archivarissen werken, verdien je 2.654 euro bruto per maand. In de hoogste schaal, die van de directeurs-generaal, verdien je 18.370 euro bruto per maand. Maar dat is slechts het topje van de ijsberg. Bovenop het basissalaris krijgen ambtenaren, Europese commissarissen, vicepresidenten en de president enkele belastingsvrije vergoedingen. Ten eerste is er de 'kostwinnersvergoeding' van 170 euro plus twee procent van het basissalaris. Ten tweede krijgt de ambtenaar 373 euro per maand per schoolgaand kind. Er komt ook een representatievergoeding bij van 911 euro per maand. Voor ambtenaren die afkomstig zijn van een ander land dan waar men werkt is er ook de zogenaamde expatvergoeding, goed voor 16% van het basissalaris. Al deze extra vergoedingen zijn belastingvrij, waardoor het nettoloon van sommige ambtenaren hoger ligt dan hun brutoloon. Europarlementariërs die deelnemen aan een vergadering krijgt daar een dagvergoeding van 304 euro voor. Hij krijgt ook 4.299 euro voor algemene onkosten. Een parlementariër die maandelijks tien vergaderingen bijwoont kan zo tot wel 9.200 euro netto extra per maand krijgen.

5069. de hysterische ondernemers in Vlaanderen (1): het klagende, verongelijkte, bijna hysterische toontje van deze heren in maatpak is illustratief voor hun ware bedoelingen: als economische goeroes, als financiële pastoors die zogezegd alleen het goede voorhebben met hun volgelingen kunnen ze niet tegen kritiek, vooral als die terecht is zoals die Vande Lanotte. Niet alleen willen ze hun talrijke voorrechten behouden (de aftrek van bedrijfswagens bijvoorbeeld en talloze gelegenheden om te frauderen), ze willen bovendien dat het publiek hen dankbaar is en hen bewondert voor hun strenge politiek naar onder en voor het feit dat ze de staatskas proberen leeg te zuigen ten nadele van alle andere burgers.

5070. de hysterische ondernemers in Vlaanderen (2): in feite willen ze maar één ding: een regering die HUN programma doorvoert, zonder rekening te houden met de anderen.

5071. de hysterische ondernemers in Vlaanderen (3): ze praten als de boeren, het weer zit nooit mee en waar blijft de staat om hen te helpen?

5072. de makke pers: Paul Goossens in De Standaard: "Neem nu Nederland. In de pers kreeg de regering-Rutte II kritiek omdat zij te fors nivelleerde, maar voor haar hard besparingsprogramma had weldenkend Nederland vooral lof en schouderklopjes. Dat de aanzienlijke daling van de bestedingen de uitvoer van de andere EU-landen verder ontmoedigt en de recessie uitdiept, niemand die er om maalde. Het feit dat de extra loonmatiging de buurlanden verplicht om mee in de ratrace te stappen, het was geen bedenking waard. Niet van de Nederlandse pers, maar evenmin van de Europese Commissie, die maar niet durft het dogma op te geven dat het Duits recept voor heel Europa goed is. Het IMF deed dat wel en riep de sterke Europese landen onlangs op om een meer expansief begrotingsbeleid te voeren. In Nederland doen ze precies het tegendeel en niemand die in naam van Europa alarm slaat".

5073. taaladvies: zeg nooit 'prostituee'! Van veel meer tact, inlevingsvermogen en listigheid getuigt het woord 'plezieractiviste'. Zeg evenmin 'ondernemer', maar meer ad rem 'staatskasprofiteur'.

5074. tegen De Wevers logica: al meer dan twee jaar geleden voorspelde Paul De Grauwe dat de bezuinigingen de economie verder de dieperik zouden insturen. ‘Alleen de Waalse socialisten', zo schreef hij twee weken geleden, ‘durven openlijk op te komen tegen zo'n dom beleid.' Gelukkig hebben we nog die verdomde, onverantwoordelijke Walen!

5075. een geuzennaam: met een zekere sadisme draag ik tegenwoordig de geuzennaam 'marxistisch'. Sinds de tijd dat de belangrijke rijken geen angst meer hebben voor hun zogenaamd sociaaldemocratische tegenstanders, is dat een uitstekende strategie. Alleen de gruwel van die naam boezemt hen al vrees in. Ook de kleinburgers van allerlei slag doen bij het gebruik van dat woord in hun broek. Lekker meegenomen!

5076. een taak voor echte economen: als een legertje plichtsbewuste economen hun tijd voor een keer nuttig gebruikten (en zich niet - zoals gewoonlijk - verkochten aan de meest biedende), konden ze samen uitrekenen hoeveel van het staatsgeld naar de bedrijven afvloeit. Dan zou blijken dat de ondernemers de meest vurige marxisten van deze contreien zijn en hun zogenaamd vrije ondernemerschap het tegendeel van hun officiële ideologie.

5077. vriendschap : hoewel verstokte rationalisten dit maar niet willen begrijpen, toch leven mensen voor een groot stuk in een wereld van fantastische, door de verbeelding en het verlangen opgefokte woorden, een voor hen noodzakelijke waanwereld die zij over de werkelijkheid heentrekken. Tot dit arsenaal van bijna mythische woorden behoort het woord vriendschap. Daarover Rik Torfs: " Wie beweert veel vrienden te hebben, heeft er wellicht geen. Wie er weinig meent te hebben, kan weleens gelijk hebben. Wie zegt dat hij er geen heeft, is een kritische geest die er in ieder geval een paar verdient".

5078. de relativiteit van de waarheid: soms moet de waarheid zwichten voor een hogere waarde, zoals de liefde of de rechtvaardigheid. Dit inzicht is op zichzelf een (hogere vorm van) waarheid, waarover Kafka het volgens mij heeft in de volgende frase: 'Alles, selbst die Lüge, dient der Wahrheit; Schatten löschen die Sonne nicht aus.'

5079. de Nederlandse schaduwbanken: Ewald Engelen in DGA: "Schaduwbankieren is iedere vorm van kredietlening door een instelling die niet onder toezicht staat. Het gaat dan om hedgefondsen, geldmarktfondsen, aandelenbewaarders, leasemaatschappijen en speciale financieringsvehikels. Met de VS is Nederland het enige land waar schaduwbanken (flink) groter zijn dan reguliere banken. Met het Verenigd Koninkrijk is Nederland het enige land waar het schaduwbankieren sinds de crisis is gegroeid. En met Hongkong staat Nederland, met respectievelijk 520 procent en 490 procent van het bruto binnenlands product, boven aan het lijstje van schaduwbancaire centra. En dat zijn nog maar de netto bedragen. De bruto waarde van de in- en uitgaande kapitaalstromen bedraagt in Nederland een onvoorstelbare 12.000 miljard euro, twintig (!) maal het Nederlandse bbp". Inderdaad, ondanks allerlei links gewauvel-voor-de-tribune over de noodzaak van nivellering heeft Nederland zich ontwikkeld tot het Bermuda aan de Noordzee, een fiscaal paradijs, een enorme, internationale broeiplaats voor belastingsontwijking.

5080. nivellering: het gevecht voor de ziel (dit wil zeggen de aandacht en de gemanipuleerde denkwijzen) van de massa vindt plaats met een techniek die ik - door gebrek aan een betere term - maar omschrijf met het begrip framing. Het is een dermate listige wijze van spreken dat zelfs de ontkenning van het beweerde of de bevestiging van het tegengestelde daarvan nog steeds hetzelfde effect heeft dat de framer beoogde. Of men bijvoorbeeld de Palestijnen wel of niet als terroristen beschouwt heeft in de publieke discussie niet zoveel belang: alleen al het gebruik van die term werkt in hun nadeel. Politici en journalisten die het probleem van de maatschappelijke rechtvaardigheid (van de gelijkheid, de broederliefde en de eerlijke verdeling) weten te benoemen als nivellering (met een negatieve gevoelswaarde) bedienen zich van hetzelfde mechanisme.

zondag 11 november 2012

Amstel Gold Race 2012



De Amstel Gold Race bestaat bijna een halve eeuw. Tijd om de geschiedenis van Nederlands enige wielerklassieker vast te leggen in ... gedichten. Geen lyrische beschrijvingen van (vermeende) heldendaden, maar voor ieder jaar een luchtig versje: passie met een (behoorlijk) vleugje ironie. Miel Vanstreels weer in actie in enkele voor hem typerende miniatuurgedichtjes.


Enrico Gasparotto

Organisatoren en supporters
zien mindere goden niet
graag winnen

maar als de vedetten
te lang wachten

of niet beter
kunnen

waarom zou je
een of andere
Enrico

de zege dan
niet gunnen?


Ons gevleide zelfbeeld


Mijn vried Raf zendt mij dit aardige versje van W.Busch (zie foto): hoewel we ons graag als zeer ethische personen presenteren toch blijkt veel van die morele window dressing een verschijnsel aan de oppervlakte.

Wilhelm Busch:

Reue

Die Tugend will nicht immer passen,
Im ganzen läßt sie etwas kalt,
Und daß man eine unterlassen,
Vergißt man bald.

Doch schmerzlich denkt manch alter Knaster,
Der von vergangnen Zeiten träumt,
An die Gelegenheit zum Laster,
Die er versäumt.

zaterdag 10 november 2012

Het precieze gebruik 5041 - 5060


Een verheldering van belangrijke begrippen met raadgevingen van de auteur voor hun juiste gebruik (5041 - 5060)


5041. Sylvia Kristel: als je van begeerd worden je levenszin maakt.

5042. indexsprong: een indexsprong kost mij 16.523 euro? En u?

5043. De KU: dat mijn oude Alma Mater (waar ik twee diploma's haalde) zichzelf verlaagt door IMF-baas Christine Lagarde een eredoctoraat te geven vind ik een onvergeeflijke schande. Dit al te gulle gebaar laat blijken waar die universiteit staat in de steeds maar aanzwellende klassenstrijd tussen links en rechts (dit wil zeggen tussen zowat alle loontrekkenden en diegenen die op een andere manier aan hun geld komen). Eens te meer staat de waarheid van het kennen (in haar positivistische variant) de veel belangrijkere van het hart in de weg. In zoverre de wetenschap (hoe waar, efficiënt en nuttig ook) bijdraagt aan de eenzijdige en daarom onterechte suprematie van het hoofd in diezelfde mate draagt zij bij aan de creatie van een wolvenmaatschappij.

5044. goed nieuws: er zijn momenten dat je denkt: eindelijk gerechtigheid in deze boze wereld! Bram Moszkowicz mag van de Raad van Discipline het vak van advocaat niet meer uitoefenen. De tuchtrechter vindt dat Moszkowicz de regels te vaak overtreedt. Hij wordt levenslang geroyeerd, omdat hij het aanzien van de advocatuur heeft aangetast. Dit sujet was jarenlang de advocaat van de schreewlelijk Wilders.

5045. denkramen en de sluiting van Ford-Genk: na al onze avonturen met de roofzuchtige en nog altijd niet berouwvolle banken verruimen de internationale autoproducenten onze blik op het kapitalistische systeem. Al wie beroepshalve in onze gewone kranten en tijdschriften daarover artikelen publiceert durft het niet aan dit systeem consequent immoreel, ja misdadig te noemen. De reden daarvoor is in de eerste plaats vrees voor het eigen ontslag en verder de verregaande invloed van het heersende denkraam.

5046. De Wever: op een frisse ochtend lag er een varkenskop op de inrit van De Wever. Dit is een duidelijk geval van tit for tat: De Wever had immers voorheen de onhebbelijke gewoonte overal waar het hem zinde een ezelskop te deponeren.

5047. het laatste neologisme: een letterlegkip op de Boekenbeurs.

5048. Voka-gieren: zij vliegen steeds maar kleinere kringetjes boven Ford-Genk, terwijl het financiële speeksel hen al uit de snavel sijpelt. Nu is de tijd van het verscheuren, het openrijten en het vette vreten eindelijk aangebroken!

5049. het verraad van links: in de afgelopen decennia hebben de grote volkspartijen zich verregaand geschikt naar de nieuwe, neoliberale orde. Ook de linkse partijen betoonden zich daarmee blind voor een oplopend rechtvaardigheidstekort. Het dominerende rechtse denkraam slaat het nadenkende deel van de bevolking met stomheid en de massa, zoals gewoonlijk, volgt met een dociliteit die ik onvoorstelbaar en bijna onverklaarbaar vind.

5050. Willem Elsschot als een paradigmatische grootvader: we weten dat de mensen slechts die opvattingen, voorkeuren en handelingswijzen ernstig nemen die ze zonder aarzelen betrekken op hun eigen kinderen. Nog meer geldt dit voor hun kleinkinderen. Zo zullen ze weigeren over de toekomst alleen maar in negatieve termen te spreken, want dat 'overtrokken ' negatieve gedaas maakt de geluksmogelijkheden van hun kleine lievelingen hoogst problematisch. Kinderen en kleinkinderen censureren op die wijze voortdurend de gedachten en de gevoelens van hun (groot)ouders. Als een tegengif tegen dit verschijnsel lees ik in Willem Elsschots Tsip een heel andere wensdroom die de auteur koestert over de toekomst van zijn kleinzoon: Tsip moet later de machthebbers van iedere soort met wellust verscheuren.

5051. geld en politiek: in de Verenigde Staten hebben bedrijven en belangengroepen via politieke actiecomités dit jaar meer dan 1,6 miljard dollar doorgesluisd naar lokale verkiezingscampagnes. Dit becijferde het National Institute on Money in State Politics. De bedrijven hopen zo de verkiezingsuitslag naar hun hand te zetten.

5052. de morele kwaliteit van de jeugd: dat goedheid boven waarheid en rechtvaardigheid boven vrijheid gaat is een rangorde van waarden die in de vroege jeugd moet worden verworven. Van waar kan die komen dan van de volwassenen die ze onophoudelijk in de ziel van hun nazaten zaaien, opkweken en van helder water voorzien? Zulke volwassenen echter lopen vandaag helaas niet meer rond.

5053. Vlaanderen op rechtse koers: wat Bart De Wever vandaag in Antwerpen op tafel legt is alarmerend. Dan heb ik het uiteraard over de regelrechte aanval op het stakingsrecht van havenarbeiders en loodsen. Maar ook over het hele asociale programma: het ontmantelen van het OCMW, de afbouw van sociale restaurants en sociale kruideniers, het culpabiliseren van armen of het ontbreken van maatregelen ter bestrijding van kinderarmoede.

5054. misdaad van nu: hoogleraar Sociaal Beleid Bea Cantillon noemt de maatregel van de regering-Di Rupo om de uitkeringen van landurig werklozen terug te schroeven misdadig. Samen met collega-professor Frank Vandenbroucke maakt ze zich in een dubbelinterview in Knack grote zorgen over de kloof tussen rijk en arm, de uitvoering van de staatshervorming en de toekomst van ons sociaal systeem.

5055. de eerste stupiditeit van de week: in een lezersbrief na de Amerikaanse verkiezingen: "I'm glad we don't have elections here. They're so political!".

5056. een tweede stupiditeit van de week: Patrick De Witte in De Morgen: "De nieuwe Aalsterse schepen voor Vlaamse Zaken heeft geen hoge pet op van Boon, een van de grootste Vlaamse schrijvers ooit. Enkel omdat hij een sos was. Hijs de vlaggen, Aalst!".

5057. de CV&d: of het grote, langzame en voor onze cultuur uiterst verderfelijke draaien in Antwerpen.

5058. het ongezegde: of de superbe, van alle moraliteit volstrekt losgezongen levensstijl van de Dexia-toplui.

5059. politieke taakverdeling: van de linksen wordt extreme redelijkheid en een verregaande sociale verantwoordelijkheid geëist, van de rechtsen alleen de verdediging van het eigenbelang met om het even welke middelen.

5060. filosofische briefschrijvers: de laatste tijd lees ik vele ingezonden stukken in kranten of tijdschriften die door filosofen zijn neergepend. Wat daarbij opvalt is het daarin geïmpliceerde ongeloof en de oprechte verbazing van deze verlichte heren dat de maatschappelijke werkelijkheid zich niet plooit naar hun rationele inzichten.

donderdag 8 november 2012

De Wever can do it all!


Het politieke genie De Wever op zijn waarde geschat

OPINIE (De Morgen, 6/11/12)



Als Bart De Wever een coalitie kan vormen op basis van zijn formatienota, dan wordt Antwerpen de stad van niemand.

Veiligheidsthema als prioriteit; nultolerantie tegen alle vormen van geweld; meer camera's (o.a. nummerplaatherkenning), allerlei verboden (alcoholverbod na 22 uur), meer blauw op straat, maximaal inzetten van GAS-boetes... Dat is wat De Wever wil realiseren. De sectie 'sociaal beleid' in zijn nota omvat welgeteld tien zinnen en geen enkel structureel voorstel. Waarom focust men telkens weer op het thema criminaliteit en veiligheid?

Ten eerste: als de socio-economische situatie verslechtert, dan stijgt de criminaliteit, want criminaliteit heeft oorzaken en die zijn vooral socio-economisch. Ten tweede: terwijl de socio-economische problemen toenemen, stellen we vast dat de politici onmachtig zijn om ze aan te pakken. Politici worden verkozen om de samenleving te besturen en problemen aan te pakken. Lukt het niet om de echte problemen aan te pakken, dan is het thema criminaliteit het makkelijkste en meest voor de hand liggend om hun macht te legitimeren.

Criminaliteit is een thema dat van oudsher vooral door rechtse en extreem rechtse partijen wordt gebruikt. Vandaag is het anders, ook 'links' doet mee. De afgelopen 30 jaar is links niet in staat gebleken om de eigen ideologie en eigen thema's op te bouwen, dus kampeert het in dezelfde polder als rechts.

In 1971 verklaarde Nixon, toenmalig VS-president, het drugsgebruik als 'publieke vijand nummer 1'. Sindsdien is die war on drugs niet weggeweest. Heeft die oorlog iets opgeleverd? Volgens de Global Commission on Drugs Policy is die oorlog ronduit rampzalig geweest. In een rapport dat vorig jaar verscheen, tonen ze aan hoe door o.a. te focussen op harder optreden de war on drugs niet alleen compleet heeft gefaald, maar zelfs meer criminaliteit en geweld heeft voortgebracht.

Behalve die war on drugs wil De Wever ook zoveel mogelijk camera's plaatsen. In Groot-Brittannië zijn ze wereldkampioen in CCTV (closed circuit television). Ze hebben meer dan vier miljoen camera's geïnstalleerd. Of 1 per 14 inwoners. In Londen, de voorbeeldstad voor De Wever, word je gemiddeld 300 keer per dag gefilmd en 40 procent van de openbare ruimte staat onder videocontrole. Die miljoenen camera's kosten veel geld. In de jaren 90 ging 78 procent van het budget voor misdaadpreventie al naar het plaatsen van meer camera's. Mike Neville van Scotland Yard gaf toe dat de CCTV's "een volslagen fiasco" zijn geweest. De cijfers spreken voor zich: slechts 1 op de 1.000 misdrijven werd opgelost dankzij CCTV-beelden.

Een vierde van alle gevangenen ter wereld zit in een Amerikaanse gevangenis. In bepaalde staten in de VS gaat men voor de eerste keer in de geschiedenis meer geld investeren in gevangenissen dan in hoger onderwijs. Dat is kiezen voor meer sociale ongelijkheid, grotere armoede, meer politiestaat en een angstmaatschappij. Het is kiezen voor een controlesamenleving, delen van de stad die men opgeeft en vijandschap tussen de armen en de rijken. Kortom, een dergelijke stad is van niemand nog. Ook niet van de rijken of zij die het goed hebben, want die kunnen er niet van genieten.

Bleri Lleshi is politiek filosoof. Hij werkt momenteel aan het boek De neoliberale strafstaat.

zaterdag 20 oktober 2012

Al fietsend


Meerhout


Al fietsend keer ik terug
Meerhout - naar je ongeronde klinkers
en je harde paadjes van zand, je velden waar
zoveel graven zijn voorzien van mijn naam

zoek ik tevergeefs
wat eens was, toen vader en moeder, ooms
en tantes voor altijd stutten waren van een onvernietigbaar
thuis

en nu ik aan je grenzen
weer eens de pedalen roer
hoor ik in hun verre klinkers het onhoorbare
iets als nieuwe muziek
een opfrisbeurt van een heel oud rondo



woensdag 17 oktober 2012

Het precieze gebruik 5021 - 5040


Een verheldering van belangrijke begrippen met raadgevingen van de auteur voor hun juiste gebruik (5021 - 5040)

5021. onverschilligheid: op 15 september 1935 werd de ‘Rassenwet van Neurenberg’ goedgekeurd, die de Joden tot Untermenschen degradeerde. Politieke vrijheden werden afgeschaft en opponenten naar strafkampen afgevoerd. En toch vonden de Olympische Spelen in 1936 in Berlijn plaats. Welk beter bewijs van de onverschilligheid van de ‘beschaafde wereld’ kan men aanbrengen?

5022. rationaliteit: de schijn ervan is sterker dan de rationaliteit zelf. Dat betekent dat ook de werkzaamheid en de effectiviteit van de ratio met een sterk mythische kleur zijn overdekt.

5023. een priester: Hugo Camps in De Morgen: "De IJzerwake begon met een eucharistieviering, nadat de aanwezigen de Belgische vlag als voetveeg hadden misbruikt. Zegen en communie van een priester voor haatzaaiers: hoeveel huurling wil je zijn, als gezant van God? Kan zo'n sacramenteel opgetuigde dienaar van geloof, hoop en liefde dan nog slapen?".

5024. een politicus: een lid van Romneys campagneteam: "We zullen onze campagne niet laten leiden door feitencheckers". De Republikeinse Partij, zo geweldig trots op haar christelijke wortels, komt inderdaad tot zichzelf (dit wil zeggen tot een ongeëvenaarde mate van gewilde leugenachtigheid) in de persoon van de door haar voorgestelde vice-president.

5025. de ochtendkrant: hoe kan iemand, die iedere ochtend zijn krant uitvlooit, nog onverstoord blijven geloven in de rationaliteit van de mens?

5026. onze kinderen: hoe kunnen onze kinderen, die geen weet meer hebben van het landbouwbedrijf en die nooit in hun korte leven wierook hebben geroken en in heel hun leven op geen enkel moment met wijwater zijn besprenkeld, nog enigszins een middeleeuwer begrijpen? Zo zal het later ook hùn kinderen vergaan als het gaat over begrippen als 'solidariteit' en 'medemenselijkheid'.

5027. de laatste neologismen: een slutwalk op de festivalweide; de heer van het hanengekraai (een Brusselse burgemeester); verliezingen (in plaats van verkiezingen).

5028. de bron van echte humor: Tucholsky (foto): "Ik heb de lach van een clown, maar van binnen huilt het."

5029. een reductio ad unum: een bekend voedseldeskundige schrijft in de krant dat hij het meemaakt in lezingen dat hij eerst omstandig wetenschappelijk uitlegt waarom iets niet werkt en dat er dan iemand opstaat en zegt: bij mij werkt het wel. Dan ben je dus uitgepraat.

5030. de leraarsdag: Martijn Simons: "Goede leraren zijn net zo onmisbaar als vrije pers, een fatsoenlijke rechtsstaat en voldoende zonuren."

5031. het beste non-fiction boek van dit jaar: in Identiteit (2012) dringt Paul Verhaeghe door tot de maatschappelijke veranderingen die ons ik-gevoel beïnvloeden. Momenteel lijkt het mantra in onze maatschappij: “Wie geen succes heeft zal ziek zijn”. Die dwang tot succes en geluk blijkt een keerzijde te hebben: het leidt tot verlies aan zelfbesef, tot desoriëntatie en vertwijfeling. De mens is eenzamer dan ooit, de liefde is moeilijk te bereiken en betekenisvol leven is diepgaand problematisch geworden. Paul Verhaeghe is auteur van o.m. Het einde van de psychotherapie en De neoliberale waanzin. Al deze boeken zijn bovendien een zeer werkzaam tegengif tegen de vele vormen van sciëntisme die het denken over de wetenschap ten onrechte een negentiende-eeuwse, en dus erg versleten positivistische draai geven.

5032. De Wevers uitgerafeld nationalisme: een zeer heldere Mark Eyskens: "De wereld wordt een dorp! Het nationalisme is totaal achterhaald, het volk bestaat niet meer en de nationale staat verdampt in Europa."

5033. De Wevers volgelingen: nauwelijks eigentijdse, zopas uit de negentiende eeuw ontsnapte sujetten, alleen in staat iets van het maatschappelijke leven te begrijpen als er een zeer geijkt, door velen gehanteerd denkmodel aanwezig is dat bovendien door een onbetwiste leider over hun hoofd wordt getrokken.

5034. De Wevers verkiezingssucces: als er geen tegenwind komt (en vanwaar zou die komen?) zullen de met ijzer beslagen soldatenlaarzen weldra hoorbaar zijn op de straatstenen van dit rechtse land.

5035. een privé-metafysica: men zegt dat god dood is en de bovenhemel is afgeschaft. Het eerste is slechts aan de oppervlakte waar, want nieuwe goden, met vele kenmerken van de oude, verschijnen iedere dag. Het tweede is pertinent onwaar: want iedereen construeert dagelijks, onophoudelijk en met een bijna artistieke vakkundigheid een brede, spirituele deklaag over zijn hoofd die bestaat uit overtrokken voorstellingen, uitvergrote, geminimaliseerde, van passende gevoelscomplexen voorziene en aan de eigen behoeften aangepaste 'feiten'. Personen verschijnen er als naar eigen inzicht, op basis van de eigen ervaring en met het oog het eigen belang bijgekleurde en daardoor - heel anders dan in de realiteit - manipuleerbare, dit wil zegen voor het eigen heil inzetbare karakters. Het geestelijke leven van de meeste (moderne, en daarom aan zichzelf overgeleverde) personen is veel meer fantasmagorisch en in veel grotere mate magisch dan dat van de religieuze personen van voorheen. In het licht van deze onafwendbare, altijd werkende persoonlijke metafysica (hij speelt voortdurend een belangrijke rol in de vorming van onze inzichten, het timbre van onze emoties en in de aard van ons handelen) is de reductie van de persoon tot een rationeel wezen gewoon lachwekkend.

5036. ondanks het succes van De Wever: in 2011 moest 15,3 procent van de Belgen rondkomen met een inkomen dat onder de armoedegrens ligt. Het aantal Belgen dat een risico op armoede loopt, heeft daarmee het hoogste niveau bereikt sinds het begin van de economische crisis. Dat blijkt uit cijfers die de Algemene Directie Statistiek van de FOD Economie heeft bekendgemaakt.

5037. België: een fiscaal paradijs zonder palmbomen, althans voor sommigen. Wie wil weten wie die 'sommigen' zijn kan eens wat aandacht besteden aan De Wevers verkiezingsretoriek.

5038. cognitief vermogen: wat is het cognitieve vermogen van een mens waard die koppig en tegen de in het oog springende feiten in blijft beweren dat de tegenstelling tussen links en rechts is achterhaald? Zo'n mens is ziende blind en je kan hem nochtans overal ontmoeten, vooral op geleerde samenkomsten van maatschappelijk vervreemde wetenschapslui-op-basis-van-alleen-maar-getalletjes en uiteraard op economische congressen.

5039. De Pvda+: nu deze duidelijk linkse partij flink heeft gewonnen in de Belgische gemeenteraadsverkiezingen is het interessant de ideologische executiepatronen te bestuderen, waarmee de machtige rechtsen deze partij in de grond hopen te boren. Alleen al het feit dat deze partij niet gewoon de meerderheid haalt geeft aan dat de massa's volstrekt onbewust zijn van de krachten die hun eigen belang dienen of naar de bliksem helpen.

5040. de kunst van het overtuigen: een politicus kan overtuigen als hij al jaren aangehangen, door de traditie gesanctioneerde meningen presenteert, als hij zijn agressie weet te kanaliseren doorheen een vertrouwde, door iedereen als vanzelfsprekend aangenomen bedding en als hij een toekomstbeeld biedt dat volledig van nieuwheid is gespeend. Kortom: hij kan overtuigen als hij in feite niet meer hoeft te overtuigen.


dinsdag 16 oktober 2012

Kleine Sonntagslektüre


Das Wesen der Modernität

(naar mij opgezonden door Agnes Cuyvers)


Ein Schäfer steht mutterseelenallein auf seiner Wiese und hütet seine
Schafe. Plötzlich taucht in einer großen Staubwolke ein nagelneuer
Cherokee-Jeep auf und hält direkt neben ihm. Der Fahrer des Jeep, ein
junger Mann in Brioni-Anzug, Cerrutti-Schuhen, Ray-Ban-Sonnenbrille und
einer YSL-Krawatte, steigt aus und fragt ihn: "Wenn ich errate, wie
viele Schafe Sie haben, bekomme ich dann eines?" Der Schäfer schaut den
jungen Mann an, dann seine friedlich grasenden Schafe und sagt ruhig:
"Einverstanden."

Der junge Mann parkt den Jeep, verbindet sein Notebook
mit dem Satelliten-Handy, geht im Internet auf eine NASA-Seite, scannt
die Gegend mit Hilfe seines GPS-Satelliten-Navigationssystems, öffnet
eine Datenbank und 60 Excel-Tabellen mit einer Unmenge Formeln.
Schließlich druckt er einen 150-seitigen Bericht auf einem
High-Tech-Minidrucker aus, dreht sich zu dem Schäfer um und sagt: "Sie
haben exakt 1586 Schafe." Der Schäfer sagt: "Das ist richtig, suchen Sie
sich ein Schaf aus." Der junge Mann nimmt ein Tier und lädt es in den
Jeep ein.

Der Schäfer schaut ihm zu und sagt: "Wenn ich Ihren Beruf
errate, geben Sie mir das Schaf dann zurück?" Der junge Mann antwortet:
"Klar, warum nicht." Der Schäfer sagt: "Sie sind Unternehmensberater."
"Das ist richtig, woher wissen Sie das?", will der junge Mann wissen.
"Sehr einfach", sagt der Schäfer, . "erstens kommen Sie hierher, obwohl
Sie niemand gerufen hat, . zweitens wollen Sie ein Schaf als Bezahlung
haben dafür, dass Sie mir etwas sagen, was ich ohnehin schon weiß, und .
drittens haben Sie keine Ahnung von dem, was ich mache! So, und jetzt
will ich meinen Schäferhund zurück." Mehr gibt es dazu nicht zu sagen....


maandag 8 oktober 2012

De Wever ontmand


Pierre Kroll, cartoonist van de krant Le Soir, heeft vier manieren bedacht om de N-VA van Bart De Wever te stoppen, "nu er nog tijd is".

De laatste peiling van La Libre Belgique en de RTBF gaf de N-VA van Bart De Wever meer dan 40 procent van de stemmen. Nog even en ze halen op hun eentje de meerderheid in Vlaanderen, en staan ze alleen tegenover de Franstaligen in 2014 om een regering te vormen. U begrijpt dat we ons daar niet zo gemakkelijk bij voelen. Maar ook andere Vlaamse partijen moet dat toch angst aanjagen, nee? Ik heb daarom eens nagedacht over manieren om Bart De Wever af te stoppen nu er nog tijd is. Ziehier een paar ideeën.

Eerste scenario: hem opnieuw doen aankomen. Als hij spectaculair gewicht bijwint, zullen zijn kiezers zeggen dat hij zijn beloften en besluiten niet nakomt, dat hij niet zo recht door zee is als hij voorwendt te zijn. Zo zullen ze zich van hem afkeren. Om hem te doen aankomen, moet hij opnieuw eten. Het is sadistisch, maar we moeten het proberen: we sturen hem elke dag, in enveloppen met de hoofding van alle nationalistische groeperingen ter wereld (om er zeker van te zijn dat hij ze zal openen) repen chocolade. We stoppen elke ochtend een warme wafel in zijn brievenbus, glijden cervela's en curryworsten in zijn zakken, verspreiden via de airco van zijn kantoor de geur van friet met andalouse en choucroute, steken geuze en Coca-Cola in zijn koffiemachine, kleven partjes worst op zijn voorruit... Ooit moet hij kraken. Het enige vervelende is dat we niet veel tijd meer hebben.

Tweede scenario: hem betrappen op een seksschandaal. Ik stel voor dat we hem uitnodigen in het Sofitel in Brussel. 's Ochtends sturen we een nepkamermeisje om op te ruimen, goed in het vlees, mollig, met rode wangetjes en kuiten als hespen, op zijn Beiers getooid in een lederen kleed met bretellen, en met staartjes. Terwijl ze stofzuigt, jodelt ze. Bart komt uit de badkamer, naakt... Hij kan niet aan de verleiding weerstaan, de deerne dient een klacht in, en De Wever stapt uit de politiek om zich bezig te houden met zijn verdediging.

Derde scenario: we doen alsof we hem helpen. We leggen bijeen en huren... Clint Eastwood in. In een tot de nok gevuld sportpaleis in Antwerpen komt Clint Eastwood het podium op om de kandidatuur van Bart De Wever te steunen. Hij speelt een scène waarin hij zich richt tot een lege stoel, die Elio Di Rupo of Patrick Janssens moet voorstellen, die hij ervan beschuldigt dat ze hun beloften niet nagekomen zijn. Hij roept hen op op te stappen, plaats te ruimen, maar hij moet naar woorden zoeken, hij raakt de draad kwijt, hij ziet er onnozel en zielig uit. Het volk stapt op, het is een totale flop.

Vierde scenario: het meest complexe maar het slimste. We maaien hem het gras voor de voeten weg. We nemen alle redenen weg om iets te eisen of iets te beloven. We beginnen B-H-V te scheiden, dat is gebeurd. We regionaliseren 100 procent van de bevoegdheden van de staat, we splitsen het land in twee, we verklaren Vlaanderen onafhankelijk, we lijven Brussel bij Vlaanderen in, Wallonië aanvaardt dat het de inkomsten uit transfers van de laatste vijftig jaar terugbetaalt... Ik zie niet meteen op welke punten Bart De Wever dan nog campagne kan voeren.

Uiteraard zult u me zeggen dat als het is om daar te geraken, het meer tijd zal kosten als hij het alleen moet doen...

Bon, dan moeten we het zo maar doen.

donderdag 4 oktober 2012

Een poëtische Kant


Een gedichtje over Kant is al even riskant als een verband tussen de opvattingen van De Wever en het moderne leven. Toch zend mijn vriend Raf mij een dergelijk vers dat ik hier graag afdruk.


Robert Gernhardt:

Eines Tags geschah es Kant,
dass er keine Worte fand.

Stundenlang hielt er den Mund,
und er schwieg – nicht ohne Grund.

Ihm fiel absolut nichts ein,
drum liess er das Sprechen sein.

Erst als man zum Essen rief,
wurd‘ er wieder kreativ,

und er sprach die schönen Worte:
"Gibt es hinterher noch Torte?"

maandag 20 augustus 2012

Het precieze gebruik (5001 - 5020)

Een verheldering van belangrijke begrippen met raadgevingen van de auteur voor hun juiste gebruik (5001 - 5020)

5001. staatskaskrakers: niet alleen de banken, ook zeer vele grote bedrijven plunderen de staatskas. Daarover Ewald Pironet in Knack: "Jarenlang werd ArcelorMittal in België opengehouden dankzij gulle overheidssteun. En nu het bedrijf sluit, mag de gemeenschap nog eens diep in de zak tasten. De hoogovens van ArcelorMittal gaan dicht en nu staat ook vast dat daarbij 795 banen verloren gaan. Maar nog is de gemeenschap niet helemaal verlost van deze fistel, want er wordt voor geijverd om aan de ontslagen werknemers brugpensioen toe te kennen vanaf vijftig jaar – terwijl in het regeringsakkoord staat dat het brugpensioen moet worden afgebouwd. Mittal verkreeg ook nog allerlei goedkope leningen van het Waals Gewest en maakte gretig gebruik van de notionele-interestaftrek".

5002. gewetenskrakers: de vorige Belgische kardinaal, geliefd op TV en bij het volk, was, zo kan nu worden aangetoond, op de hoogte van op zijn minst veertig gevallen van pedofilie onder zijn priesters. Hij stapte nooit naar het gerecht. De paus heeft bovendien nog geen enkele strafmaatregel afgekondigd tegen die andere beruchte gemijterde, de voormalige Brugse Schaapherder die vooral lammetjes onder zijn soutane nam.

5003. politieke krakers: wat is de dag van vandaag een parlement? Een groot aantal huftertjes en korte lontjes geconcentreerd op enkele vierkante meters.

5004. de laatste neologismen: het spaans benauwd hebben; nationale overheden die als achtervang garant staan voor internationale banken.

5005. the American dream: Yves Desmet in De Morgen: "Uit zowat alle statistieken blijkt dat het oude idee van The American Dream - iedereen die het maar echt wil, kan het ook maken - niet langer een idee, maar een mythe is geworden. Ooit kon iemand met handen aan zijn lijf binnen een paar generaties een zekere welstand opbouwen. De Amerikaanse samenleving was een loterij, maar er werden wel veel prijzen uitgedeeld. Vandaag klopt dat niet meer. Tussen 1979 en 2006 steeg het inkomen van de armste Amerikanen met 11 procent, dat van de middenklasse met 21 en dat van de tien procent rijksten met liefst 256 procent. De top 20 procent bezit de helft van het Amerikaanse vermogen, de laagste twintig procent heeft maar 3,4 procent in handen. Van alle belastingverminde-ringen die sinds Reagan zijn doorgevoerd, is 50 procent gevloeid naar de top een procent van rijke inkomens. Het is, schreef een Amerikaanse commentator, alsof er al decennia een stofzuiger over het land gaat die de dollars van de armen opzuigt en ze aan de rijken geeft.

5006. onverenigbaarheden: bijvoorbeeld een jonge, heupwiegende ouvreuse die onbeheerst lacht met staccato's van paardengehinnik.

5007. schijnheiligheid: een voorbeeld zijn de volbloed rechtse Amerikanen (zijn er andere?) die zich druk maken over Poetins complot tegen de zangeressen van Pussy Riot. Ik heb me altijd afgevraagd hoe het mogelijk is dat professoren in de politieke filosofie aldaar collegezalen volschreeuwen met dure woorden als 'justice', 'democracy' en 'our rights' terwijl hun landgenoten er niet eens in slagen (zelfs niet onder het bewind van een democratische president) het meest bekende nationale concentratiekamp af te schaffen.

5008. de kerk: een mens dient in alle omstandigheden wendbaar te zijn en voortdurend water in zijn wijn te doen. Maar er zijn grenzen. Zo is iemand die nog actief meewerkt aan het kerkelijk gebeuren ofwel onwetend (en dan gaat heel waarschijnlijk om een typisch moderne,gewilde onwetendheid) ofwel van kwade wil. Zulke mensen dienen we onze achting te onthouden, al paraderen zij in de glorierijke merktekenen van een gepasseerd verleden en al zuigen zij zich dik aan het bloed van de duizenden vroegere en huidige slachtoffers van het instituut waarvan zij merkwaardigerwijze het nog steeds een eer vinden het te dienen.

5009. de intellectueel: als hij niet op het oorlogspad is, tot de tanden bewapend en voortdurend op zijn hoede voor zowat alle krachten en machten in deze maatschappij, dan is hij er geen.

5010. Spaanse rechtvaardigheid: als politici willen bezuinigen bedoelen ze dat diegenen die geen schuld hebben aan de financiële manco's moeten inleveren. De professioneel stelende en rovende elites worden ontzien. Zo behaalde Mariano Rajoy (de vroegere rechtse partijleider in Valencia) de grootste verkiezingszege van de conservatieven sinds Franco. Een ruime meerderheid van de Spanjaarden bezorgde Rajoy een stevig mandaat om eens flink orde op zaken te stellen. Dat dit alles geen fabeltje is van een linksige stukjesschrijver moge blijken uit het volgende. Er bestond in Valencia al langer een (links) wetsvoorstel dat de voorrechten wou intrekken van ex-presidenten die hun functie hebben misbruikt voor zelfverrijking. Zo'n ex-president van Rajoys partij, Francisco Camps, diende zich voor de rechter te verantwoorden. Onlangs trad Camps af, na twee jaar waarin de bewijzen van corruptie zich tegen hem hadden opgestapeld. Sindsdien geniet hij van een levenslang recht op een dienstauto met chauffeur, een secretaresse plus een plekje in een regionaal juridisch adviesorgaan voor 57.000 euro per jaar - het hele pakket op kosten van de belastingbetaler. De oppositie in Valencia leek dit wat gortig in tijden waarin ziekenhuizen afdelingen moeten sluiten en stelde voor om deze privileges dan toch ten minste te onthouden aan de veroordeelde misdadigers onder de ex-presidenten. De conservatieven gebruikten hun absolute meerderheid in de regio om het wetsvoorstel te torpederen, met instemming van partijleider Rajoy. De partij vond het ook niet nodig om een onderzoek in te stellen naar de zeventien miljoen euro die de rechtse regioregering had betaald aan architect Santiago Calatrava voor nooit uitgevoerde projecten, of hoe het kwam dat het prestigeproject Ciudad de las Artes y las Ciencias intussen 1200 in plaats van 308 miljoen kostte.

5012. Bernard-Henry Lévy: de wording van de media-intellectueel, publieke optredens zijn belangrijker dan het filosofische werk, totaal gebrek aan originele gedachten, het verdraaien van de feiten, narcisme, intimidatiegedrag, grootheidswaanzin, een simplistisch wereldbeeld en een obsessie met de groten en machtigen der aarde.

5013. deze eeuw: een tijd van tragisch hedonisme.

5014. verhalen: waarover ze het ook hebben, ze dienen om het ongeloof op te schorten.

5015. de gematigde en de radicale Verlichting: Philip Blom in DGA: "Het verhaal dat onze beschaving zichzelf vertelt door middel van de media, door films en romans en alledaagse gesprekken zijn we geleidelijk gaan geloven en beschouwen we als de Waarheid. Het is het verhaal van de rationalistische, gematigde Verlichting die theologische, christelijke ideeën heeft genomen en die opnieuw heeft vormgegeven in een seculier vocabulaire, een verhaal van Rede, van transcendentie, van de scheiding tussen lichaam en ziel, de positieve waardering van het lijden, het paradijs en de apocalyps, wantrouwen tegenover verlangen, en het geloof in een objectieve historische kracht die we vroeger God noemden maar tegenwoordig 'de markt' noemen. We hebben er tegenwoordig geen profijt meer van. Het denken van de radicale Verlichting komt voort uit een traditie waarin passie en solidariteit, empathie en het zinvolle nastreven van een bevredigend leven op waarde worden geschat, een leven gebaseerd op het idee dat Eros, en niet de rede, de drijvende kracht achter ons bestaan is. Het wordt tijd dat we een nieuw verhaal gaan vertellen over onszelf".

5016. de nieuwe godsdienst: dezelfde Philip Blom:"We hebben de theologie niet achter ons gelaten, en we geloven nog steeds. De kerken zijn leeg, politieke partijen verkwijnen, ideologieën zijn verwelkt, maar onze religie is intact. Die heet nu: de markt. De markt is een machtig ding. Ze heeft een eigen wil, en wij moeten gehoorzamen, de kleinste gril volgen. In elke nieuwsuitzending krijgen we beursupdates en elke kijker is vertrouwd met termen als FTSE en Dow Jones. In feite is die informatie dubbel overbodig. Voor investeerders is het te weinig, te laat, en te algemeen om nuttig te zijn. Voor de anderen is het irrelevant. Maar het creëert wel de illusie dat dit de objectieve realiteit is, dat dit onze levens bepaalt, onze wereld doet draaien, veel belangrijker en machtiger dan politiek, democratie. De markt is onze godheid geworden; onze media zijn haar evangelie, Wall Street is haar kathedraal. De metaforen zijn veranderd - onze religieuze instelling is springlevend. Dit is de eerste paradox van de rede en de hartstochten: onze verering van de rede lijkt te worden gedicteerd door een motivering die strikt irrationeel is - een hunkering naar geloof".

5018. harmonie: de componist Wolfgang Rihm: "Want wat is harmonie? Het Griekse harmoniebegrip heeft te maken met het samenbrengen van elkaar tegenwerkende krachten. Waar geen krachten botsen kan geen harmonie zijn, waar één kracht overheerst evenmin. Het is voor velen, ook cultuurmensen, moeilijk te begrijpen dat harmonie niet de afwezigheid van tegenstellingen is, maar de aanwezigheid van tegenstellingen in een toestand waarbij de bestanddelen elkaar over en weer als ladingen op hun plaats houden".

5019. definitief weg uit de kerk: in 2011 hebben 1.827 Vlamingen zich uit het doopregister laten schrappen. Dat is drie keer meer dan de 643 ontdopingen in 2009 - voor de affaire-Vangheluwe losbarstte - maar wel een stuk lager dan de 6.382 uitschrijvingen van 2010. Dat staat in de Concentrakranten.

5020. kleinheid: er bestaat een vorm van rancuneuze kleinheid, waarin een onmachtige zijn concurrent het leven niet gunt als die ook maar enigszins schittert op het terrein waarop hij toevallig middelmatige danspasjes opvoert.Het liefst maakt hij hem onzichtbaar, doet hem van het toneel verdwijnen. Bij de minste beweging gaat hij in de verdediging. En hij valt aan, wit van ingehouden woede, de tanden blikkerend van haat en bloedlust, als de concurrent plotseling een opmerkelijke prestatie levert.