zaterdag 16 mei 2015

Belgische architectuur

De Belgische architectuur:










In de lelijkheid van onze architectuur
zit er een soort Belgische poëzie.
Die ontbreekt in het politieke avontuur:
daar brandt alleen het zeer prozaïsche vuur
van geldgewin, horigheid en de collusie
met het economisch-financiële bestuur.


De octopusarmen van het grote geld

Uitverkoop van alles (en van iedereen)











Voetbalploeg Kortrijk is zopas verkocht
aan een Maleisische malloot.
Sint-Truiden werd de prooi van rijkaard Duchatelet.
Dit fenomeen is even idioot
als de verkoop van onderwijs, rechters en de wet
aan wie gisteren het meeste bood.

woensdag 6 mei 2015

Het belang van stijl (en dus van kunst)

Style

Bukowski


Style is the answer to everything.
A fresh way to approach a dull or dangerous thing
To do a dull thing with style is preferable to doing a dangerous thing without it
To do a dangerous thing with style is what I call art



Bullfighting can be an art
Boxing can be an art
Loving can be an art
Opening a can of sardines can be an art.

Relatief

Relatief

De auteur, columnist en theatermaker Fikry El Azzouzi gaf het startschot voor de Slam Poetry Battle op het Enter Festival en goot zijn beschouwende gedachten in een weerbarstige slam.
(op de website van DeWereldMorgen.be)




Relatief is mijn geweldige uitstraling op een podium.
En dan hebben jullie mij niet eens horen zingen.

Relatief is dat jullie nu denken dat ik de uitstraling van een natte dweil heb.
Waar je niet eens de moeite neemt om hem uit te wringen.

Relatief is dat Antwerpen de drugshoofdstad van de wereld is. Relatief is de rilatine, de amfetamine, de weed, de cocaïne en de heroïne. Het is hier overal te vinden.
Maar hey, ik wil jou niets opdringen.

Relatief is de junkie, die snakt, die pakt. Die zich laat pakken en uiteindelijk in ee zombie verandert.
Ach, ze kunnen daar niet mee omspringen.

Relatief is de woede en verarming van onze samenleving. Als puntje bij paaltje komt stemmen we op partijen die ervoor zorgen dat rijken rijker worden en armen… Ik ken een mop: Het volk is achterlijk.
Het volk laat zich uitwringen.

Relatief is onze jeugd. Vroeger was alles beter, was het heter, was alles veel concreter. In sommige cafés stond er op een bord geschreven: verboden voor honden en vreemden. Nu hebben we een herder die start met de walen en eindigt met de Berber.
Chapeau hoe wij ons zo kunnen bedwingen.

Relatief zijn de bootjes. Die drijven op zeeën.
Daar waar getallen verdrinken. Daar waar wij niet over willen bezinken. Het zijn maar nummers. Nu eens honderd, dan eens vierhonderd en dan eens duizend. Maar wat betekent een getal? Dat kun je niet aanraken. Maar wel tekenen.
Misschien moeten we een man tekenen. Of een vrouw? Of een kind? Of baby’s die verdrinken? Misschien krijgen we inzicht.
Niet overdrijven, het zijn toch maar vluchtelingen.

Relatief zijn de hipsters. Die de wereld willen verbeteren en het onrecht niet meer willen slikken. Die biologische lattes drinken en op hun laptop tikken.
Rellen in Amerika: like.
Seksisme op de unief: like.
Racisme op het werk: like.
Zucht. Hard gewerkt vandaag. Maar de wereld is verbeterd.
En dat door enkele muisklikken.

Relatief is het Vlaams Belang, Pegida en IS. Voor mij van dezelfde orde. Allebei kruipen ze in onze hoofden en zwaaien daar met een mes. Hun eerste les is om te zorgen dat je lichaam trilt van angst en stress. En na dat leerproces.
Wil je niets anders doen dan te blijven in eigen kringen.

Relatief is onze democratie. Met een selfie, nee een helfie. What the fuck?
Is het niet gewoon een achterhoedegevecht tussen verschillende partijen. Zij sturen, zij bepalen, zij geven de richtlijnen. Maar ze vertalen het wel naar de waan van de dag. Lange termijn, nee, liever schone schijn.
Tja, met macht moet je kunnen omspringen.

Relatief is mijn cynisme, mijn narcisme en mijn radicalisme. Dat is een feit. Dat is bij mij ingewijd.
Maar wat niet relatief is: is deze vinger. Die geef ik aan iedereen die zegt dat racisme relatief is.
Want wie dat zegt, heeft alleen maar kwade bedoelingen.

Mijn naam is Fikry El Azzouzi en alles wat ik zei was heel constructief.