donderdag 17 februari 2011

Wat De Wever wil


Wat de Wever wil – Deze frietetende, rad van de tongriem gesneden en overigens zeer beminnelijke politicus noemt zich de strijdbare voorpost van de werkgeversorganisaties. Hij is rechts en wat dat in neoliberale tijden betekent kan iedereen opmerken die wat weet van de huidige, niet bepaald aanlokkelijke ontwikkelingen in Duitsland of Nederland. Ik spreek dan nog niet over Engeland of Amerika waar de waardigheid van de loon- en steuntrekkenden (en dat betekent heel concreet hun solvabiliteit en zelfs hun fysische overlevingskansen) al veel langer tot een voor ons onvoorstelbaar dieptepunt is gedaald.
Het soepje dat De Wever binnen het komende, onafhankelijke Vlaanderen voor ons wil koken kan je nu al proeven in het buitenland. Leterme heeft zopas een poging van Sarkozy en Merkel om de indexkoppeling in de tang te nemen afgeblokt. Maar het gaat om veel meer dan de index. Het gaat over het optrekken van de pensioenleeftijd, het in de tijd beperken van de uitkeringen, de afschaffing van de minimumlonen en de uitholling van het sociale overleg. Wie Vlaams wil stemmen, moet het maar weten. Gelukkig hebben we nog de Walen!

1 opmerking:

  1. Duitsland als afschrikwekkend voorbeeld van het soepje dat De Wever ons zal brouwen? De index van het consumentenvertrouwen in Duitsland piekt al sinds 2010 dank zij een spectaculair herstel op de arbeidsmarkt. Een herstel dat niet uit de lucht is komen vallen, maar te danken is aan tijdig ingrijpen in de openbare financiën om de economie niet te laten ontsporen. Sociale voorzieningen veronderstellen een gezond economisch draagvlak. Je kunt de zaken niet op hun kop zetten. Of zoals De Wever het waarschijnlijk zou zeggen: zonder gezonde landbouw, geen gezond pak frieten. First things first.

    BeantwoordenVerwijderen