zaterdag 31 maart 2012

vrijdag 30 maart 2012

Racisten zijn zelden bij de pinken


Racisten zijn als domme blondjes ...

dinsdag 27 maart 2012

Duitse wijsheid


Die Geschichte vom toten Esel:

Ein Junge zog vom Land zum Viehmarkt und kaufte bei einem Bauern einen Esel
für 100 Euro.
Der Bauer versprach, den Esel am nächsten Tag vorbeizubringen.
Am folgenden Tag fuhr der Bauer auf den Hof und sagte: "Es tut mir leid, Junge,
ich habe schlechte Nachrichten für Dich. Der Esel ist tot."
Der Junge antwortete: "Also gut. Gib mir mein Geld zurück!"
Der Bauer zuckte mit den Schultern.
"Geht nicht. Ich habe das Geld bereits ausgegeben."
Darauf der Junge: "Einverstanden, dann lade den toten Esel eben ab !"
Der Alte fragte: "Was machst Du denn mit ihm ?"
Der Junge antwortete: "Ich werde ihn in einer Lotterie verlosen !"
Der Bauer sagte: "So ein Quatsch. Man kann einen toten Esel doch nicht
verlosen."
Der Junge sagte: "Klar kann ich das ! Paß gut auf !
Ich sage einfach niemandem, daß der Esel tot ist."
Einige Wochen später traf der alte Bauer den Jungen wieder und fragte ihn: "Wie
ist denn das mit dem toten Esel ausgegangen?"
Der Junge erklärte es ihm: "Ich habe ihn verlost. Ich habe 500 Lose zu je zwei Euro
das Stück verkauft und einen Gewinn von 998 Euro gemacht, der nicht in den
Büchern steht. Der Verlust von 100 Euro für den toten Esel steht aber drin."
Der Bauer fragte: "Hat sich denn niemand beschwert?" Der Junge antwortete:
"Klar, und zwar der Mann, der den Esel gewonnen hat. Also habe ich ihm seine
zwei Euro zurückgegeben."
Der Junge trat später in eine demokratische (!) Partei ein und machte in Berlin,
London und Brüssel eine steile Karriere.
Der Handel mit Eseln ist inzwischen laut EU-Gesetz ausschließlich den
Notenbankern vorbehalten.

vrijdag 23 maart 2012

Het neoliberalisme als oorzaak van mentale stoornis


Mentale stoornissen zijn ook sociale stoornissen

Mentale stoornissen zijn morele stoornissen. Deze op Freud gebaseerde stelling zal vandaag niet onmiddellijk veel bijval vinden - genetica en neurobiologie domineren immers de menswetenschappen, met dank aan de farmacie. Dat er daarvan ongeveer niks hard gemaakt kan worden hindert nauwelijks.

Een beredeneerd bewijs voor deze stelling is niet zo moeilijk. Moraal en ethiek hangen grotendeels, misschien zelfs volledig, af van de omgeving. Een andere cultuur impliceert andere normen en waarden en bijgevolg een andere (ab)normaliteit. Tot nader order is het enige overtuigende gemeenschappelijke kenmerk van psychiatrisch-psychologische afwijkingen de vaststelling dat de drager ervan niet past in de heersende sociale orde.

Dit heeft vergaande implicaties. In deze redenering is elke maatschappij zowel gezond- als ziekmakend en is het de taak van ethici en politici om daartussen een positieve balans te installeren.

Vandaag is onze omgeving door en door neoliberaal en dit al voldoende lange tijd om vormgevende effecten te hebben op onze identiteit, onze normen en waarden. Afgaand op de statistieken is de balans overduidelijk negatief: nooit waren er zo veel stoornissen als vandaag. Die stoornissen zijn bovendien anders dan pakweg dertig jaar geleden en ze worden ook anders behandeld. In vergelijking met de klassieke psychotherapie is de huidige aanpak niet veel meer dan een disciplinering (zit stil en let op!) die perfect aansluit bij de huidige angst voor de ander. Dat ook deze angst een gevolg is van het neoliberalisme heeft als effect dat collectief protest zeer moeilijk van de grond komt. Dat zo’n protest nodig is lijdt volgens Paul Verhaeghe geen twijfel.

Paul Verhaeghe is gewoon hoogleraar en voorzitter van de vakgroep Psychoanalyse en Raadplegingspsychologie aan de UGent. Hij doceert Klinische Psychodiagnostiek, Psychoanalytische Therapie en Genderstudies. Hij heeft de laatste jaren bijzondere belangstelling voor de relatie tussen maatschappelijke veranderingen, identiteit en mentale stoornissen, zoals al blijkt uit zijn laatste boek Het einde van de psychotherapie.

52 p

Paul Verhaeghe, De neoliberale waanzin. Flexibel,efficiënt en gestoord, VUBPress, 2012.

maandag 5 maart 2012

Eindelijk lente!



Mijn vriend Raf zendt me een aardig, onorthodox lentegedicht van Ludwig Thoma (foto).

Frühlingsahnen

Wohlig merken unsre Sinne
Nun den Frühling allgemach,
Denn es trauft aus jeder Rinne,
und es tropft von jedem Dach.

Leise regt sich im Theater
Dieser Welt ein Liebeston;
Nächtens schreien viele Kater,
Und der Hase rammelt schon.

So auch uns ergreift die Glieder
Wundersame Lebenskraft;
Selbst solide Seifensieder
Fühlen ihren Knospensaft.

Treiben das Geschäft der Paarung!
Lasset der Natur den Lauf!
Denn ihr wisset aus Erfahrung,
Einmal hört es leider auf.

zaterdag 3 maart 2012

De psychologie als een afleiding


Psychologisering als een dekscherm


Jan De Vos stelt in Psychologisering in tijden van globalisering de intrigerende vraag wie zijn wij dat we zoveel psychologie nodig hebben? De aanwezigheid van psychologen en hun vertoog lijkt vandaag de dag niet meer te stuiten. In de media, de politiek en zelfs de economie luidt het in koor: it’s the psychology, stupid! Dit boek gaat op zoek naar de achtergronden van de psychologisering van tal van domeinen zoals de prenatale begeleiding, de crèche, de school, het werk tot en met de palliatieve begeleiding.

Jan De Vos confronteert de psychologie en haar donkere schaduwen op een originele en verrassende manier met filosofen en denkers zoals La Mettrie, Husserl, Agamben, Hardt & Negri, Lacan en Žižek. De conclusie is verhelderend eenvoudig: in de Verlichting werd de moderne mens geboren als een fundamenteel psychologisch subject, een homo psychologicus die pas nu in de Laat-moderniteit tot volle wasdom is gekomen. We kunnen de psychologisering niet zomaar afschudden, maar, als we vaststellen hoe weinig emanciperend en aliënerend ze wel is, wordt het hoog tijd om ze serieus te nemen.

In een scherpe en concrete analyse volgt Jan De Vos de psy in achtereenvolgens de folterkamers van Abu Ghraib en Guantanamo, in de productiehuizen van de psychotainment (psychologische infotainment in de media) en ten slotte in de militaire C130 uitgeleend aan een humanitaire hulporganisatie om naast de arts en de verpleger ook de psycholoog op de plaats van de ramp te brengen. De verrassende en provocatieve inzichten zullen maken dat de lezer nooit meer op dezelfde manier naar de psychologie zal kunnen kijken.

Jan De Vos is zowel psycholoog als doctor in de filosofie en is verbonden aan de Universiteit Gent.

Acco, 211, 248 p.